12 onvermijdelijke sportschooltypes die je METEEN herkent

Liesbeth gaat geregeld naar de sportschool en een mens moet wat om die tijd door te komen. Daarom hier het resultaat van de vele observaties die haar medesporters veroorzaakten. Je herkent ze ook als je niet sport. 

De oerkreet
Gooit het liefst zijn of haar (maar meestal: zijn) gewichten met een enorme “WRAAAOOOOOOHHHWW” op de grond. Of roept tijdens een heftige spinsessie ineens naar iedereen ‘’YEEEAAAAHOOOOOWWWW”. Of begint lekker uit het niets ineens iets als “WHOEEEEEHOEEEEE” te roepen tijdens de Zumbales. Ofzo. Hoe dan ook: het is iedere keer weer een hele verrassing als de oerkreet plots van zich laat horen. En dat doen ze, of je nu wilt of niet. “WHOOOOOOWWWWWWHHAAAA.” Lekker hoor, knul.

De professional
Draagt in de spinklas UITERAARD een compleet Tour de France tenue, als fitnesstype verschijnen ze ook op straat immer gehuld in de nieuwste active wear, tijdens de stepsles staan ze vooraan, met zweetband en de nieuwste sportschoenen en alles. Gutsen ook altijd van het zweet. Worden verdacht vaak vroeg of laat zelf sportschoolhouder, ze zijn dan ook niet echt veel ergens anders te vinden, met zo’n professionele instelling.

Het handdoekje (!!!!!!!!!)
Bestaat niet alleen bij zwembaden in vakantieoorden, ook in de sportschool heerst de handdoeklegger. Als in: die handdoek op de dijendrukker ligt daar al een half uur maar de passief-agressieve eigenaar ervan is in geen velden of wegen te bekennen. Of ze leggen ‘m op ‘hun’ spinfiets, met stalen smoel en alles, en wee jou als je dan nog op die fiets DURFT te gaan zitten. Om te huilen zo erg, maar o zo alom dominant. Ik start dan ook graag een landelijke sportschoollobby: Ban de Handdoeklegger. NU.
Wie doet er mee?

De sociale lieverd
Vraagt altijd naar je vakantie, of begint over het weer. Helpt je om je fiets goed te stellen als je staat te prutsen of roept blij uit dat het zo’n mooie dag is vandaag. Zal NOOIT de les inlopen zonder een ‘goedemorgen allemaal!’ En voor je het weet heeft ze een lief-en-leed-pot op de balie van de sportschool gezet. Of hangt er een verjaardagskalender op de plee, waarop AL ONZE NAMEN STAAN. De lieverd.

De fitgirl
En over fitgirls heb ik nog maar een ding te zeggen: pak je quiona, je active wear en dat hippe pruillipje, eet eens wat meer en get out of my face. NU.
Zo, en door.

Het wrak
Heeft overal pijn, of een blessure, of iets raars gegeten, en komt dat altijd van tevoren even lang en met een serieuze blik vol zorgen aankondigen bij de sportschooljuffie. Vindt vervolgens alles te zwaar of te heftig en ZUCHT bij zo ongeveer elke handeling. Of stopt ineens halverwege de les omdat ‘het echt niet meer gaat.’ Het is een wonder dat het wrak überhaupt nog naar de les wist te komen. En dat zal niemand van ons ontgaan, zullen we maar zeggen.

De bejaarde
Hij of zij is waarschijnlijk 85. En komt binnen in een groene joggingbroek, oude tennisschoenen en een t-shirt met en verwassen logo van 7UP ofzo (voor de jeugd: 7UP was vroeger wat nu Sprite heet). Enter: de spotschoolbejaarde. Waarvoor niets dan mijn diepe respect. In mijn spinklasje zitten er twee, en ze fietsen mij er allebei uit. Gerimpeld, zwetend en zo onverstoorbaar als wat. Maar vooral zo fit als een hoen, waardoor ik zeg: LICHTENDE VOORBEELDEN deze types. Applaus.

De flirt
Kijkt ie nou wel, kijkt ie nou niet? En zo ja: naar WAT eigenlijk? Ik mag toch hopen naar mijn kont, want anders is alle moeite die ik hier doe voor niets en dit houdt me tenminste nog een beetje op de been, dit ene uur dat ik hier halfdood van ellende aan het gaan ben. Zolang het bij een beetje woordeloos en heimelijk scannen over en weer blijft zeg ik dan ook: hallloooo sportschoolflirt, ’s lands hoop in bange sportschooldagen. Mits hij/zij uiteraard appetijtelijk materiaal is, maar dat snapte je.

De a-ritmische
Uit de maat tijdens het spinnen (hoe KAN dat?), uit de maat tijdens het steppen, uit de maat tijdens Zumba, en als de hele BBB-les naar RECHTS gaat, gaat de a-ritmische naar LINKS. Behoort tot het standaard-pakket van elke sportschool. Tip: ga er niet te dichtbij staan want je wordt horendol, en dat je sport is gewoon al erg genoeg.

KIJK OOK: Dit hilarische filmpje laat zien dat active wear tegenwoordig OVERAL is

De gangmaker
Dingdingding TSJJJJ!!!! Dat de gangmaker nog geen one-man-show heeft is gewoon onbegrijpelijk met zulke heerlijke grappen. Zoals die ene laatst, toen we RPM 69 moesten volhouden, en de gangmaker brulde: “JA! DAT ZEI MIJN VROUW OOK VANNACHT!” Ik moest zó hard lachen dat ik bijna van mijn fiets viel, gangmaker! Om je vervolgens een harde dreun tegen je kale kop en die veel te dikke buik te willen geven, al was het maar omdat je dan misschien even een minuut geen ‘grap’ maakte. Inplaats daarvan ging ik maar naar yogales, leek me beter voor mijn gemoedsrust, hoewel…

De yogababe
Ze is petite, ze fluistert, ze heeft geen broek maar een ‘broekje’ aan, ze heeft een tattoo van een VEERTJE op haar pols, ze weegt 10 kilo en ze kijkt verbaasd, of nee, verwonderd om zich heen terwijl ze haar dunne yogapants-been moeiteloos in haar dunne nek legt. Want zo is de yogababe: he-le-maal in sync met alles, en vooral met zichzelf. Dodelijk vermoeiend, vooral als je oververhit en 5 kilo te zwaar uit de spinles komt vallen in je 7UP-tshirt. Maar is dat de fout van de yogababe? Ik ben geneigd om hier heel hard JA op te brullen. Maar dat is kinderachtig, Liesbeth. Zelfs in de sportschool.

De ongezonde
Ook voor dit type zeg ik: HULDE. Want daar zitten ze dan: 50 kilo te zwaar op die spinfiets. Of in de fitnessruimte. Te zweten, grauw weg te trekken, in een te laag tempo en waarschijnlijk ook nog eens op dringend doktersadvies. MAAR ZE ZITTEN ER MAAR MOOI, en dat wilde ik maar even zeggen. Geen grappen dus over de ongezonde, maar een dikke shoutout en gratis smoothies voor iedereen. Over een jaartje lachen jullie iedereen uit.

LEES OOK: 10 Heerlijke, horrible collega-types (om even je hart aan op te halen)

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).