6 dingen die je beter niet zegt als iemand naar de kapper is geweest

Iedereen moet er aan geloven, de één met iets meer zin en tijd of gevoel dan de ander maar toch: de kapper.  Dus verschijnen er wekelijks mensen via de werkvloer / verjaardagen / in het voorbijgaan, met vers geknipt of geverfd haar. En daar reageren wij dan met z’n allen op. Dat gaat vaak goed, behalve als die nieuwe coupe tja, vragen oproept. En dán is het misschien handig om onderstaande even in te slikken.

Lees ook: 7 dingen die werkelijk oprechte mensen doen (doe jij het ook?)

(Onderstaande is gebaseerd op ware gebeurtenissen)

#1 “Ben je naar de kapper geweest?”
De vraag stellen is ‘m beantwoorden, dus wie vrijdag het gebouw verliet met lange manen en op maandag weer verschijnt met een kortpittig kapsel is inderdaad… Naar De Kapper Geweest. Al kan de verandering natuurlijk ook minder grotesk zijn dan hier beschreven, maar dan nog leidt deze vraag alleen naar een ja of een nee. En vooral naar een hoop vervolgvragen en opmerkingen (zie onderstaand). Terwijl wat je eigenlijk meteen had willen zeggen dit was: “wat zit je haar leuk!” Maar dat vind je dus niet / je hebt op z’n minst zo je twijfels, en da’s duidelijk nu.

#2 “Oeh, dát is kort geworden!”
Ja, daarom stond je gesprekspartner vanochtend nog met de moed der wanhoop een uur lang na het douchen aan het haar te trekken en het glad te strijken en in model te föhnen, net zolang tot ze de tram miste. Om het vervolgens nog net zo kort te hebben als daarvoor. Té kort dus, weet zij ook. En daar is niets aan te doen. Hooguit kan je nog lachend roepen dat het ‘vanzelf weer aangroeit’, maar ook dát is best iets jammers om te zeggen. Terwijl je beter meteen had kunnen zeggen: ‘wat zit je haar leuk!’ En daarna niets meer. Maar ja.

#3 “Heb je het zelf gedaan?”
Waargebeurd. En nee, ‘het’ was niet zelf gedaan (‘het’: een helwit peroxide-experiment waar de mussen van het dak van vielen. Het idee was hip en fris, de uitwerking iets minder). Sterker: het kostte een lieve 120 euro bij één van de kekste kappers van de stad én duurde de hele zaterdagmiddag. Deze vraag krijgt sowieso nooit een écht goed gesprek op gang vrezen wij, simpelweg omdat in de vraag al besloten zit dat die ander zelf met een botte schaar en zonder spiegel de thuiskapper heeft zitten uithangen. Een meer open vraag was in dit geval misschien wel geweest: “welke kapper ben je geweest?” Of gewoon meteen: wat zit je haar leuk!’ Maar ja.

#4 “Ik neem morgen wel een potje wax mee, dan style ik het voor je.”
Wederom waargebeurd, en we hebben er nog steeds geen woorden voor. Zeg dan niets. Ondanks punt #6  Nee maar echt.

#5 “Ik vond lang haar leuker bij je staan.”
Misschien is het in ook in dit geval handiger om eerst even na te gaan wat deze opmerking eventueel gaat toevoegen aan het gesprek of het zelfvertrouwen van degene tegen wie je het zegt. Wij schatten in: niets.  Dat haar is eraf (kennelijk) en daar moesten we maar het beste van maken met z’n allen. Zeg daarom maar meteen: “Wat zit je haar leuk!’ Oh nee, wacht…

#6 “…”
We zouden bijna denken dat niets zeggen de beste optie is in dit geval, maar ook dát is vreemd als iemand met een aantoonbaar nieuw en al dan niet vreemd kapsel (bijvoorbeeld: helwit peroxide) aan je verschijnt. Bovendien kan niets zeggen in het ergste geval uiteindelijk de ultieme doodsteek in deze kwestie veroorzaken. En dat moment is aangebroken als die ander moet vragen: ‘Én? Wat vind JIJ ervan?’. Ja, dan is het dus écht te laat voor een smoes en kan het enige antwoord alleen nog maar één van bovenstaande punten zijn. Die je niet gaat zeggen want het gaat hier niet om de wereldvrede, de oplossing van het vluchtelingenprobleem of je erfenis. Het is maar het haar van iemand anders. Zeg daarom  ALTIJD meteen: ‘wat zit je haar leuk!’ Echt geloof ons, het wordt er allemaal een stuk gezelliger van. (En ja dat haar groeit wel weer aan).

Lees ook: Hoe het is om te leven met angst en depressie in 11 cartoons

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).