Conflictvermijdend? Een kleine gids voor Goed Ruziemaken

De meeste mensen gaan conflicten het liefst zoveel mogelijk uit de weg. Terwijl ruziemaken supergoed is voor jou en je relatie. Op voorwaarde dat je het goed aanpakt!

Ik kan niet ruziemaken. Noem mij maar Mevrouw Harmoniemodel. Lekker onredelijk zijn, dat zou ik wel eens willen. Heel hard schreeuwen en schelden en dan sorry zeggen. Omdat je erop vertrouwd dat de ander bij je blijft.

Als twee anderen aan het bekvechten zijn, sta ik er binnen no time tussen als mediator. ‘Hij bedóelt het niet zo, het komt alleen nogal verrot uit zijn mond.’ Of: ‘Je hoeft haar problemen niet op te lossen, ze wil gewoon het gevoel hebben dat je haar hóórt.’ Dat ik nog nooit zelf een dreun heb gekregen, is eigenlijk een wonder.

Er zijn tal van redenen waarom mensen conflicten uit de weg gaan. Uit angst gekwetst te worden, om de lieve vrede te bewaren, omdat het de tere zieltjes van je kinderen zou verpesten. Maar ruziemaken heeft heel veel voordelen:

  • Het geeft je de mogelijkheid jouw mening en gevoelens te uiten, en vice versa die van de ander te kennen. Ook als die niet zo leuk zijn. Juist die kanten van elkaar leren kennen zorgt ervoor dat jullie band zich verdiept.
  • Je leert meer over jezelf. Doordat je argumenten aandraagt kom je zelf ook nog eens achter iets. Oh, dus dát is belangrijk voor me! Dáárom maak ik me zo kwaad hierover…
  • Bovendien blijft er niet dagen- of wekenlang een spanning hangen doordat je iets niet hebt uitgepraat. Of jaren, als het even tegenzit. Als de lucht weer vrij is van verwijten kun je beter ademhalen.
  • Je raakt allebei gewend aan je kwetsbaar opstellen. Aan expliciet chagrijnig en onredelijk zijn. En de ander wordt de volgende ochtend gewoon weer naast je wakker. Dat is een actieve bevestiging dat je bij elkaar wil zijn, ondanks elkaars nukken.
  • Als je een ruzie echt goed uitgepraat hebt, heb je (een soort van) begrip gekregen voor elkaars mening of situatie. Of you agree to disagree, dat kan ook. Je krijgt meer respect voor elkaar.
  • Het voorkomt nieuwe ruzies. Vaak gaan conflicten over dezelfde dingen. Op den duur weet je wel wat de ander belangrijk vindt of juist superirritant. Zo kun je rekening met elkaar houden, compromissen afspreken.
  • Als je goed en constructief kunt ruziemaken ben je een rolmodel voor je kinderen. Je laat zien hoe je met elkaar communiceert, ook in lastige tijden.

Dat ruziemaken goed voor je is, betekent niet dat je nu maar bij het minste of geringste moet gaan schreeuwen. Sommige tactieken werken niet fantastisch, anderen een stuk beter. Wat voor ruziemaker ben jij?

  • Jij doet: Je houdt je een hele tijd in en dan barst ineens de bom. Bij iets relatief kleins ga je helemaal los, en daarbij trek je ook gelijk een hele meute oude koeien uit de sloot.
    Wat ook kan: De kunst is om die overvolle emmer met frustraties eerder leeg te laten lopen. Dus ja, toch maar iets eerder aan de bel trekken, ergernissen uitspreken. Neem je gevoelens serieus en bespreek ze, ook als het kleine irritaties zijn. Zo voorkom je dat het gaat opstapelen.
  • Jij doet: Je bent stil en loopt weg. In plaats van de discussie aan te gaan ben je stil en loop je misschien zelfs de kamer uit. Gevalletje ijskoningin.
    Wat ook kan: Als het je niet lukt om te praten zeg dat dan. Geef aan hoe je je voelt. Vraag of de ander je uit wil laten praten. Of zeg dat je er later op terug wil komen.
  • Jij doet: Jij schiet om het minste of geringste uit je slof. De ander maakt een opmerking en jij zit al bovenop de kast. Kritiek trek je slecht.
    Wat ook kan: Vraag jezelf af of je je grenzen wel goed genoeg in de gaten houdt. Als jij jezelf serieus neemt, dan heb je waarschijnlijk minder sterk de behoefte om om je heen te gaan meppen als je ‘aangevallen’ wordt door een ander.
  • Jij doet: Je vat alles wat een ander zegt persoonlijk op. Bij elke kleine opmerking voel jij je gekwetst/beledigd/afgewezen, omdat je denkt dat alles aan jou ligt. Dit maakt het voor anderen enorm moeilijk je op iets aan te spreken.
    Wat ook kan: Ga eens oefenen met het even opzij zetten van je initiële reactie. Probeer niet meteen in de verdediging te schieten of in huilen uit te barsten, maar echt te luisteren naar wat de ander te zeggen heeft. En daarna te observeren wat dat bij jou oproept. Is jouw emotionele reactie wel in verhouding met de opmerking van de ander?
  • Jij doet: Jij valt vaak in herhaling. In een discussie blijf jij steeds hetzelfde punt noemen, omdat je wil dat de ander dat hoort, begrijpt en erkent. Maar door de herhaling luistert de ander op een gegeven moment helemaal niet meer.
    Wat ook kan: Als je je punt een of twee keer helder en krachtig hebt gemaakt, dan mag je er vanuit gaan dat de ander het heeft gehoord. Vraag zo nodig of de ander je wil laten uitpraten en of je punt duidelijk is.

Nog wat algemene tips voor ruziemaken:

  • Spreek in de ik-vorm. In plaats van verwijten te roepen als: ‘Jij bent ’s avonds steeds weg!’ kun je beter aangeven hoe jij iets ervaart: ‘Ik vind het fijn als ik je wat vaker zie’. In dit geval is het ook nog positief geformuleerd. De ander zal dat veel beter opvatten.
  • Jij wil gehoord en begrepen worden, maar de ander ook. Probeer niet alleen maar te wachten tot de ander is uitgesproken voor jij er een ‘ja maar’ in gooit. Luister even echt.
  • Realiseer je dat conflicten gaan om beleving, niet om feiten. Je hoeft de ander dus niet te overtuigen van je gelijk. Het gaat erom dat je je even verplaatst in het standpunt van de ander.
  • Probeer je argument zo ‘schoon’ mogelijk te houden. Geen scheldwoorden, geen overdrijvingen, geen geschreeuw. Daardoor wordt je boodschap veel duidelijker.

Lees ook: Ruziemaken slecht voor je relatie? Nee hoor, niet als je het zo aanpakt!

Geschreven door

Merel is freelance journalist. Ze houdt ervan het leven en zichzelf grondig te onderzoeken en daar uitgebreide analyses op los te laten. Verder houdt ze ook nogal van filmpjes over poezen. En luiaards. En rennende minivarkentjes en springende geitjes (liefst van de rug van een paard). Kortom: vaak komt Merel dus niet echt aan schrijven toe.