DIT moet iedere vrouw horen die van haar lichaam baalt

 Je lichaam is je beste vriend, maar waarom zien zoveel vrouwen dat anders? Een pleidooi voor wat meer liefde voor ons spiegelbeeld. Want als jij je schoonheid al niet ziet, wie dan wel?

Stel je eens voor dat je een beste vriend hebt. Zo eentje die elke dag, zo vaak als ze kan bij je in de buurt is en die alles van je weet. Die je grootste fan is, je steunt, draagt, helpt, naar je luistert en met je meeleeft. Die van je houdt en jou als het beste gezelschap ziet.
En stel je nu eens voor dat jij die vriend op jouw beurt een ongelooflijk k*tgevoel over zichzelf zou geven.  Sterker: je geeft die trut gewoon een stomme bijnaam, geeft af op alles wat ze doet en zegt, eigenlijk wil je helemaal niet met haar gezien worden en haat je haar zelfs. Maarja, je ‘doet het er maar mee.’ Bij gebrek aan beter, ofzo.

Klinkt naar en onsympathiek? Toch is dit wat heel veel vrouwen (onbewust) met hun eigen lichaam doen.  Met dank aan onrealistische schoonheidsidealen in de media en –niet te vergeten- dat wat ik maar even onvervalste vrouwennijd noem. Want onderling kunnen wij vrouwen er vooral zélf wat van als het gaat om het bekritiseren van ons eigen lichaam én dat van onze zusters. Zo viel ik ooit bijna flauw van verbijstering en ongeloof toen ik mijn bazin poeslief tegen een vrouwelijke collega hoorde zeggen: “Wat lijk jij slánk in die broek”.  Ja, inderdaad, laat die maar even zakken ja. Een grotere belediging vermomd als ‘compliment’ heb ik sindsdien niet meer gehoord en ik wist voor eens en voor altijd: met dit soort vrouwen om ons heen hebben wij zusters verder geen vijanden meer nodig. En dat heeft niets te maken met wat alle mannen, reclames en fotomodellen van 10 kilo in de magazines ons verder nog meer proberen wijs te maken over wat een mooi lichaam is. Dat doen bepaalde vrouwentypes om ons heen soms gewoon helemaal zelf. Nee maar echt, en het moest maar eens gezegd.

Nu heb ik er bewust voor gekozen om heel erg blij te zijn met mijn lichaam. Goed, ik heb een relatief riante kont, mijn lengte is dwergachtig te noemen en 10 kilo eraf zou misschien wel kunnen maar moet ik gewoon niet willen vind ik zelf want dan word ik gewoon té perfect en daar maak ik dan anderen zenuwachtig mee en dat zou ik vervelend vinden. Dus stel ik me verder bescheiden op in deze kwestie en zeg ik: niets meer aan doen. Behalve goed voor mijn lichaam zorgen en het zo gezond mogelijk houden door risico’s zoveel mogelijk te voorkomen (hoiiiiii sportschool, doeiiiiii witte wijn). En geloof mij maar: dat is elke keer opnieuw gewoon een kwestie van ordinair doorzetten geblazen, maar wie zich goed en gezond wil voelen moet soms een beetje pijn lijden, dan komt het allemaal goed toch?

Toch niet, tuurlijk niet. Dagelijks zijn honderdduizenden, miljoenen vrouwen op deze aarde in gevecht met hun spiegelbeeld, hun weegschaal, eetpatroon en hun lichaamsbeeld. Of ze nou (te) dik, (te) dun, (te) groot of (te) klein, te breed of (te) smal, (te) grof of (te) fijntjes zijn en of dat nou allemaal zo is of niet: elke dag opnieuw spelen zich in onze hoofden en spiegels complete drama’s af. En dat vind ik behalve jammer, vooral ongelooflijk onnodig. Want dat lichaam van ons, dat is dus net zoiets als die ene beste vriend. Die je steunt in goede en slechte tijden, en die dag en nacht in je omgeving is. Die aanblik niet kunnen verdragen, van haar weg willen kijken, haar niet willen kennen en haar zelfs willen straffen ( je moet op dieet! Kreng!), is niets minder dan jezelf niet kunnen verdragen. En dat is echt heel erg verschrikkelijk verdrietig, als je daar goed over nadenkt. En waarom zou je?

Nu weet ik best dat het allemaal niet zo eenvoudig is als ik zou willen. Maar toch wil ik graag een lans breken voor wat meer liefde, vrolijkheid en zelfliefde voor iedereen die baalt als ze in de spiegel kijkt. Dus bedacht ik onderstaande. Om te onthouden, en vooral: om in KOEIENLETTERS op je weegschaal te plakken en elke dag opnieuw even met jezelf door te nemen. Hardop graag, net zo lang tot je het ook gelooft. Zo moeilijk is dat niet, en ik houd het lijstje kort:

  • Je bent mooi
    Want dat is zo. Punt. En hier hoef ik verder niets aan toe te voegen want: het lichaam dat je ziet ben jij, in al haar glorie en (im)perfectie en daar doe je het vandaag mee. En dat gegeven alleen is prachtig. Práchtig zeg ik je.
  • Het lichaamsdeel dat jij haat, wil iemand anders waarschijnlijk hebben
    Zo denk ik zelf geregeld aan Kim Kardashian als het me weer eens te moede wordt terwijl ik naar mijn bil in een legging kijk. En vooral: aan al die vrouwen die dankzij ons Kim dus serieus implantaten in hun bil hebben laten injecteren. En dan gaat het dus gewoon meteen stukken beter met me. Echt stukken. Al zweer ik plechtig dat ik nooit een legging als broek dragen. Alles leuk met die Kim, maar ik ben niet knots natuurlijk.
  • Zeg elke dag iets goeds over jezelf
    Maakt niet uit wat: zoek het en benoem het. Van je tenen tot je oren, van je borsten tot je benen, van je haren tot je handen tot je huid tot je KARAKTER godbetert: als je maar iets benoemt dat goed en mooi en is waar je trots op bent. Het zwaait allemaal naar je vanuit die spiegel, aan jou om dat te zien en het liefst elke dag een beetje meer.
  • Van bewegen ga je je beter voelen
    En van stilstaan ga je maar piekeren. Dat heeft niets met afvallen of sporten te maken, wel met de invloed die lichaamsbeweging op je gemoedstoestand heeft want die is werkelijk ENORM. Dus mocht je toch geestelijk op instorten staan als je naar jezelf kijkt: move that body, sister. Mag in de sportschool als je dat nodig vindt, maar een fijne wandeling is ook prima. Het helpt. Echt waar? Echt waar. Zo wik ik  regelmatig bijzonder humeurig naar mijn spinklasje sjokken als ware ik op weg naar mijn eigen graf, en vervolgens stuiterend van de energie weer thuiskomen na een uur fietsen. Ja, klinkt eng, en veel te sportieverig, en er waren tijden in mijn leven dat ik dit nog niet na 800 stokslagen had willen uitspreken maar ik heb ook geleerd in het leven. Want Dit Is Echt Waar. En mijn cardio is me ook nog eens dankbaar.
  • Weet je wat pas echt mooi maakt? GELUK
    En daar heb je niet zoveel aan als je jezelf te dik/dun/lang/kort vindt en daarnaast ook nog eens ongelukkig bent (sorry!) maar voor wie zich wél fijn voelt is dit eentje om te onthouden. Want gelukkige mensen zijn de mooiste. Kan geen ‘perfect’ gewicht of lichaam, dure jurk of wat voor crème dan ook tegenop. En mocht je je nou even gewoon niet zo bien voelen: vergeet je lichaam even en ga actief op zoek naar waar je structureel blij van wordt. Vanaf vandaag dus. Is jouw begin gemaakt, de rest gaat vanzelf volgen. Zo ken ik iemand, ik noem geen namen maar ik ben het zelf, die ooit baalde van zichzelf in de spiegel en besloot te gaan sporten. Na twee maanden volgde als logische stap stoppen met roken, een maand later bande ik alle alcohol, en weer een maand later keek ik naar iemand anders in die spiegel. Maar vooral: voelde ik me anders want: fitter, uitgeruster, energieker en vooral: ontzettend veel vrolijker. Probeer het ook eens, maar dan met je eigen duivels. De ene stap veroorzaakt de andere. En dat klinkt trouwens saaier dan het is, geloof mij maar.
  • Je bent niet alleen
    Nee, echt niet. Want we staan dus elke dag met z’n allen voor die spiegel naar onze blubberbuiken, smulrollen, kipfilets, trilbillen en putjesdijen te staren alsof we daar het eeuwige leven mee kunnen bereiken. Wat niet zo is overigens, maar dat terzijde. mensen die zeggen dat niet te doen moet je gewoon negeren. Lijkt me het beste voor de algehele sfeer zal ik maar zeggen. Dit was een gratis tip.
  • Gezondheid is alles
    En mijn regel is dan ook: zolang ik gezond ben, hoef ik niets aan te passen. Een lichaam is veel meer dan alleen ‘mooi’ ‘slank’ of ‘afgetraind’, het is vooral functioneel en een wonder van jewelste. Als alles dus naar behoren werkt, je een gewicht hebt dat min of meer bij je lengte hoort, er niet teveel reutelt en piept en knarst bij het opstaan en je verder geen grote gezondheidsklachten hebt zeg ik: wees blij en dankbaar voor wat er goed gaat. Cosmetische schoonheid is het eerste dat onbelangrijk wordt op het moment dat je lichaam ziek wordt, of erger. Think about that one for a minute.
  • Je wordt hoe dan ook beoordeeld, ongeacht hoe je eruit ziet
    Want zo is het ook gewoon nog eens een keer: iedereen wordt beoordeeld. En vaak ook nog eens op dingen waar we geen erg in hebben, laat staan op je lichaam. En wie dat wél doet kan trouwens het heen-en-weer krijgen wat mij betreft, want de oppervlakkige horror dáárvan. Denk dus maar aan ‘wat lijk je slank in die broek’, en wees verder gewoon vooral blij met je lijf. Je geeft jezelf er een geweldig geschenk mee. En dat verdien jij, en je lichaam ook. Elke dag opnieuw.

Lees ook: 35 dingen die je denkt als je weer te dik voor de spiegel staat

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).