Doei deurmat! 8 tekenen dat je ‘te aardig’ bent (en wat je kunt doen!)

Je zou zeggen dat er niet zoiets bestaat als ‘te aardig’ zijn. Maar tussen prettig zijn tegen anderen en je een deurmat voelen zit een dunne lijn. Goed nieuws: je kunt er heel snel iets aan doen.

Laat ik beginnen met zeggen dat er helemaal NIETS mis is met aardigheid. Integendeel zelfs, en sommige mensen zouden er wel heel wat meer van kunnen gebruiken. We hebben allemaal wel eens iets gedaan waar we geen zin in hadden, of bleven te lang in gesprek uit beleefdheid, of hebben ons uitgebreid geexcuseerd voor iets waar we sowieso al helemaal geen zin in hadden.  Allemaal door goede bedoelingen, en met goede bedoelingen is natuurlijk niets mis. Tot je op een punt komt waar je eigenlijk teveel aan het doen bent, voor teveel mensen. Of, nog erger, dat mensen misbruik van je gaan maken. Op dat moment, mijn besten, ben je dus een deurmat geworden. En tegen die deurmat zeggen we dus doei. De fik erin. Vandaag nog. Dus mocht je jezelf herkennen: heb geen angst, aardigen! Onderstaand een fijn rijtje om je op de tekenen te wijzen en vooral: wat je eraan doet.

  1. Je zegt te vaak sorry
    Als je iets fout deed, maak je excuses. Maar als je om de haverklap sorry zegt ben je bezig om je onzekerheid of schuldgevoel over iets of iemand, waarschijnlijk jezelf, te maskeren. Niet doen, het hoeft niet en het maakt je ook niet ‘aardiger’ dan je bent. Tip: begin met het een hele dag niet meer zeggen, zelfs niet als je tegen iemand oploopt en het dus wel op z’n plaats was geweest. Scale down met sorry, en weet wanneer je het dus wel zegt. En dat is alleen als het nodig is. Het zal je verbazen hoe verrassend weinig dat het geval is.
  2. Er wordt niet aan jouw behoeften gedacht
    Dus blijf je die ander helpen met verhuizen, oppassen, de afwasmachine uitruimen, naar de roddels van je buurvrouw luisteren, de sokken in de wasmand gooien. En wie let er op jou? Juistem. Hier is maar een remedie: zeg hardop wat je nodig hebt, net zolang iedereen om je heen ook eens wat meer gaat bewegen. Je bent dan wel aardig, maar je bent Assepoester niet.
  3. Je voelt spijt na een ‘ja’
    Of stress. Of een onbestemd gevoel van boosheid of ergernis. Als je merkt dat jouw ja eigenlijk een nee had moeten zijn, heb je waarschijnlijk uit beleefdheid gehandeld en niet omdat jij het wilt. Dat kan natuurlijk gebeuren, maar zeg ook vaak genoeg nee. Dat hoef je niemand in het gezicht te blaffen en je hoeft jezelf ook niet uitgebreid toe te lichten. Doe dat laatste trouwens sowieso niet te vaak: nee is duidelijk genoeg. En door.
  4. Je geeft je mening weinig
    Nu moet ik zeggen dat ik dit vaak een zeer prettige eigenschap vind aan mensen, want niets zinlozer dan mensen met ENORME MENINGEN en het liefst over ALLES maar goed: helemaal niets hardop vinden is ook wel weer een beetje muizig en bovendien: jij mag ook wel eens besluiten naar welk restaurant, welke vakantiebestemming of welke film jullie gaan. Denken dat aardig zijn betekent dat je ‘geen problemen veroorzaakt’ en dus zwijgt, is een denkfout. Zeg dus wat je vindt en wees eens koppig. Waarschijnlijk vinden anderen het ook wel eens lekker dat ze niet alles hoeven te verzinnen. En dat is dan weer wél aardig van je.
  5. Je komt niet aan jezelf toe
    Je werk, je vrijwilligerswerk, je eenzame schoonmoeder, je kinderen, je man, de strijk, je vriendinnen….oke STOP nou. Van dit alleen al tikken lig ik met mijn tond uit mijn mond na te hijgen op de grond, dus laat staan hoe jij je moet voelen, och arme. De oplossing: NEEM EEN HOBBY. Pronto. En maak jezelf prioriteit. Ook als dat betekent dat je minder gaat werken of afspraken afzegt. Vandaag nog.
  6. Je mijdt ruzie
    En dat snap ik maar al te goed en dat is ook echt aardig van je maar HELAASCH: deurmatgevaar. Het lijkt misschien beleefd en vriendelijk, maar het maakt je ook kwetsbaar voor pestkoppen (en die bestaan dus ook gewoon op volwassen leeftijd zoals we allemaal weten), energiezuigers en gewoon rotwijven –of kerels, die jou voor hun enge karretje willen spannen of gewoon niet tegen jouw aardigheid kunnen. Kom dus echt op voor jezelf, ook als het zorgt dat je bloed stolt en je vernauwd bewustzijn krijgt en alles. Asertief zijn is niet lelijk, het is een basisbehoefte. Oefen het.
  7. Je bent bang voor afwijzing
    Ik heb nieuws schatten: dit is waarschijnlijk de echte reden waarom je zo damn nice bent de hele tijd. En dat siert je echt, maar niemand kan alles zijn voor iedereen, en het hoort er echt bij dat je niet met iedereen iets kunt of moet. Sterker nog: wees trots op je ‘vijanden’, weet wie ze zijn en houd ze VER. Hoe beter en rustiger jij je voelt, hoe minder gevoelig je bent voor afwijzing. Dit kan misschien even lastig zijn, maar dan heb je ook wat.
  8. Je neemt anderen in bescherming
    En eigenlijk is dat natuurlijk prachtig. Tot je het ook doet als die ander het niet verdient. Omdat ze misbruik van je maken. Of je emotioneel manipuleren. Omdat ze de heel tijd op het werk over anderen zitten te roddelen. Of omdat ze nu eenmaal vaak ziek, zwak en misselijk zijn terwijl ze eigenlijk wat minder zouden moeten drinken en snoepen en wat meer zouden moeten bewegen. Bijvoorbeeld hoor! Kortom: ken en bewaak je eigen grenzen. En zet daarna de fik in die deurmat, van je WOESJ. Dat ze allemaal leren, geloof mij maar.

Vandaag nog doen hoor! En succes lieverds van me!

LEES OOK: Waarom van gedachten durven veranderen zo moedig is

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).