Help, mijn vakantie is dus serious shit

Ik weet het nog heel goed: als klein meisje zag ik mijn moeder tijdens onze vakantie op Franse campings altijd in de weer met Fries roggebrood. Terwijl mijn zusje, vader en ik genoten van knapperig stokbrood en verse croissants zat zij aan die saaie Nederlandse sneetjes. “Anders kan ik niet naar de wc”, was haar uitleg wanneer ik vroeg waarom zij zich niet ook stortte op al het plaatselijke lekkers. Ik snapte er toen geen klap van – hoezo niet naar de wc kunnen? Dat gaat toch helemaal vanzelf? – maar fast forward naar een flink aantal jaar verder begrijp ik mijn moeder -helaas- maar al te goed.

Want ik blijk ook te lijden aan het niet-kunnen-poepen-op-vakantie syndroom. En dat is geen feest. Thuis heb ik eigenlijk nooit problemen met mijn stoelgang, ik ga vrolijk iedere dag en denk er verder geen seconde over na. Maar zodra ik in de auto stap voor de rit richting camping of hotel, of plaatsneem in een vliegtuigstoel, treedt er blijkbaar iets in werking dat mijn hele darmstelsel op lock down zet. Dágen gebeurt er niets, nada, noppes als ik plaatsneem op de troon. Heel vervelend want de buikpijn zwelt wel aan en het volle, opgeblazen gevoel ook. Je weet gewoon dat er van alles zit daar beneden, wat eruit moet, maar dat wil dus niet. En als er dan eindelijk bij gods gratie, na een half uur steunen en kreunen en met een kolonie stampende mieren in je benen als gevolg, wèl iets uitkomt, zijn het een soort gortdroge keutels die met veel pijn (hallo aambeien!) hun weg naar buiten vinden. Het spijt me voor dit onsmakelijke verhaal, maar iets mooiers kan ik er niet van kleien.

Ik heb me erin verdiept, in deze periodiek opkomende kwaal, en weet inmiddels dat ik verre van de enige ben die kampt met obstipatie zodra ze haar vertrouwde wc verruilt voor een vreemde pot. Een van de oorzaken kan stress zijn. Dat klinkt natuurlijk nogal tegenstrijdig, want hee, we hebben het hier over va-kan-tie. Die hoort toch juist stressloos te verlopen? Maar als je er even wat beter over nadenkt, komt er inderdaad nogal wat gedoe om de hoek zeilen: je moet de boel voorbereiden, krijgt te maken met inpakpaniek, er moet gereisd worden en eenmaal op de plek van bestemming moet je wennen aan weer, sfeer, eten en je tijdelijke thuis. Dat kan best een beetje op de darmen slaan. Daarnaast heb je op vakantie meestal te maken met een ander eetpatroon. De bruine bammetjes worden ingewisseld voor pizza’s, witte pasta’s, kaiserbroodjes en croissants – voedsel waarin de vezels ver te zoeken zijn. En laten die nou juist zorgen voor een soepele stoelgang. Ook drink je vaker een koffietje of cocktail. Heel gezellig, maar je verliest er vocht door en dat is juist nodig om je poep zacht te houden. Een andere reden voor de gestageerde stoelgang is dat je op vakantie meestal stukken minder beweegt dan thuis. Een tripje naar de strandstoel, het zwembad of de plaatselijke bar en dat is het wel zo’n beetje. Allemaal dingen trouwens die mijn inziens de vakantie juist vakantie maken, maar ja, je darmen gaan er dus blijkbaar óók van op vakantie en worden aartslui. En dan is er nog het aspect schaamte. Je voelt je minder vrij om naar de plee te gaan als je naar zo’n afschuwelijke camping closetpot moet waar iedereen je hoort en ruikt. Of als je in een hotelkamer moet, waar je man ongeveer naast de badkamerdeur zit. Het blokkeert tóch op de een of andere manier.

Toen ik vorig jaar weer ongeveer zat te bevallen op een of ander Turks toilet, inwendig ‘Laat het losss, laat het gaan’ zingend, heb ik mezelf voorgenomen om heel bewust dingen te veranderen. Want niet kunnen poepen is echt een domper op de vakantievreugde. Dus ik ben – bedankt mam – roggebrood gaan meenemen, meer water gaan drinken en elke dag een ommetje gaan maken. Plus elke dag voor het ontbijt een zakje Metamucil. Dat zijn psylliumvezels die je oplost in een glas water. Deze vezels helpen bij verstopping. Sindsdien zit er standaard een voorraadje in de koffer. Weer één stressveroorzaker minder. En dat lucht me toch een partij op.

#VezelUpYourHoliday 
Metamucil* bevat louter natuurlijke vezels en helpt bij verstopping. Binnen 3 dagen merk je dat je ontlasting op gang komt en dat je stoelgang minder pijnlijk is. Technisch praatje, maar Metamucil bestaat uit zowel oplosbare als niet oplosbare vezels. Na het innemen van de vezels vermengen ze zich met de darminhoud en door het opnemende vermogen van water zorgen ze voor zachtere ontlasting. Kortom, het stimuleert de stoelgang. Het is overigens gewoon verkrijgbaar bij de drogist! Meer lees je hier

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Metamucil, maar de inhoud is 100% van ons. Hier lees je alles over ons advertentiebeleid.

*Metamucil (Isphaghula Husk (psylliumvezel)) is een geneesmiddel, lees voor gebruik de bijsluiter. Gebruik bij kinderen beneden de 6 jaar alleen op doktersvoorschrift. Niet gebruiken bij plotseling optredende buikpijn, vernauwing – obstructie – van de darm, bekneld zittende ontlasting, een rectale bloeding met onbekende oorzaak of moeite hebben met slikken.

Geschreven door