Hoe ik het roer totaal om gooide (en mezelf beter leerde kennen)

Van redacteur bij een glossy magazine tot ontbijtmedewerker in een hotel. Wat Suzanne (37) leerde door een flink aantal stappen terug te zetten op de carrièreladder.

Ooit had ik een baan als redacteur bij een glossy tijdschrift. Ik reisde de wereld rond, dronk champagne op modefeestjes en interviewde bekende Nederlanders en Hollywoodsterren. Ik voelde me een vrouw van de wereld en genoot met mijn baan ook wel enig aanzien. Vooral op verjaardagen, als mensen vroegen waar ik nu weer naartoe op reis was geweest/ wie ik nu weer had geïnterviewd. Mijn antwoorden waren dan iets in de trant van: Miami/ New York/ Canada en Lieke van Lexmond/ Gwen Stefani/ Junkie Xl. Maar toen kwam de tijd dat ik mijn baan als redacteur bij dat tijdschrift zat was. En zegde op. Het waren namelijk ook flink intense jaren die veel van me eisten.

Vanaf dat moment ging ik werken als zzp’er. Elke dag als ik een ommetje ging maken, kwam ik langs een hotel. Daar binnen knapperde een haardvuur, stond een lange designbank en zag het er warm en gezellig uit. Toen het op een dag buiten sneeuwde, verlangde ik er naar om op die designbank te zitten bij dat haardvuur. Met een lekkere cappuccino. Dus stapte ik binnen, en dat veranderde mijn leven. Want eenmaal in dat hotel, aan dat haardvuur, met die cappuccino, dacht ik: ik wil hier nooit meer weg! Ik genoot van de jazzmuziek op de achtergrond, ik vond het personeel knetteraardig en de omgeving zo stylish. Ja, ik voelde me thuis. En dus vroeg ik aan de receptie of ze misschien nog mensen nodig hadden?

Klokje later kon ik aan de slag als ontbijtmedewerker. Wat inhield: ontbijtbordjes opruimen van hotelgasten, het buffet aanvullen met croissants en de vloer vegen. Iets totáál anders dan ik als redacteur bij dat glossy magazine gewend was. In mijn opinie zette ik zes stappen terug op de carrièreladder en begon opnieuw. Maar op de schaal van persoonlijke groei zette ik er minstens acht stappen bij. Ik leerde elke dag. Vooral over mezelf. De belangrijkste les was dat ik helemaal niet zo’n hoge dunk had van mezelf. Mijn baan bij dat glossy blad was eigenlijk een façade waar ik zélf status aan had ontleend. Ik was bang geweest dat ik niet goed genoeg zou zijn voor mijn vrienden als ik niet meer van die wilde verhalen zou hebben. En door mijn werk als ontbijtmedewerker, waar die verhalen helemaal niet zo spannend waren – daar moest ik het hebben van jampotjes en een mega afwas – leerde ik vooral dat ik goed genoeg ben zoals ik ben.

Want mijn vrienden bleven. Allemaal. En ik kreeg er zelfs een cluppie bij. Want de mensen in dat hotel bleken inderdaad stuk voor stuk knetteraardig en fantastisch om mee uit- en op vakantie te gaan. Ik heb er een waanzinnige tijd beleefd. Tijdens die periode leerde ik ook dat ambitie in mijn karakter zit. Want van ontbijtmedewerker werkte ik me in korte tijd op tot barvrouw en receptioniste, om uiteindelijk de pr te gaan doen voor de nieuwe vestigingen. Helemaal in mijn straatje en ook nog eens een interessante aanvulling op mijn cv. Hoewel ik inmiddels weer een aantal banen verder ben, weet ik nu dat het loont om eens te investeren in iets dat volledig buiten je comfortzone ligt. Tot op de dag van vandaag kom ik heel graag in alle vestigingen van het hotel en word ik er elke keer weer met veel liefde en gezelligheid ontvangen. En dat koester ik. Want wat ik daar geleerd heb, daar kan geen champagne tegenop!

Geschreven door