Kleine kans dat het huwelijk van Renée slaagt

Zowel Renée als haar man hebben gescheiden ouders. Ze vraagt zich af: wat zegt dat over de kansen van haar eigen huwelijk?

Ik hoorde het John Mayer zich laatst afvragen op de radio. Does a broken home become another broken family? De tranen sprongen ervan in mijn ogen. De ouders van mijn man scheidde toen hij 14 was, na veel ruzie en onrust. De mijne hielden het ruim dertig jaar samen vol, maar gooiden de handdoek in de ring toen ik begin 20 was. Ik herinner het me als de dag van gisteren. Ze zouden die dag bij me langskomen. Tot mijn vader me belde, iets wat niet vaak gebeurde, omdat mijn moeder meestal het contact met ons onderhield. ‘Ik ben bij je moeder weg,’ zei hij. En daarmee veranderde alles. Ondanks dat het al jaren niet lekker ging tussen die twee, kwam het toch als een schok. Het ouderlijk huis werd verkocht, dat gevoel van thuiskomen wanneer ik mijn ouders opzocht was weg. En al klinkt het wat dramatisch, het maakte me in een klap nog onafhankelijker. Nu moest ik het echt zelf doen.

Inmiddels ben ik zelf 32 jaar, getrouwd en zelf moeder van twee kinderen. Mijn man en ik hebben al vaak genoeg tegen elkaar gezegd; wij gaan het anders doen. Wij zullen er alles aan doen om samen te blijven. We zijn niet naïef, hoor, en weten heus wel dat het leven soms niet loopt zoals je plant of wilt. Maar als ik iets zou mogen wensen, is het dat we onze zoons later een thuis kunnen blijven bieden. Een plek om met je was naartoe te kunnen komen, warme maaltijd op tafel en allebei je ouders om je heen. Tja, de typische droom van een kind van gescheiden ouders. Ik gun ze ook een verjaardag waar papa en mama samen komen. En een huwelijksfoto waar hun ouders elkaar vasthouden. Als voorbeeld van dat liefde niet altijd tijdelijk hoeft te zijn. Mijn vader zei laatst over zijn stukgelopen huwelijk met mijn moeder: ‘Dat we de finish niet gehaald hebben, betekent niet dat de loop minder van waarde was.’ Mooi verwoord. Natuurlijk ook waar. Al valt niet te ontkennen dat een huwelijk dat gelukkig voortduurt voor de kinderen nog net iets mooier was geweest.

Uit onderzoek blijkt dat kinderen van gescheiden ouders een scheidingskans hebben die twee keer zo hoog is als die van kinderen waarvan de ouders nog bij elkaar zijn. Kortom; we zitten in een risicogroep, en nog dubbelop ook. Statistisch gezien maakt het onze kansen niet groot. Al geven wij daar natuurlijk niet aan toe. De cijfers verbazen me eigenlijk wel. Je zou zeggen; als je weet hoe vervelend het is om gescheiden ouders te hebben, doe je er toch alles aan om die situatie voor jezelf te voorkomen? Dan heb je van dichtbij kunnen zien hoe het mis ging en hoe het dus niet moet. Maar de mens zit blijkbaar anders in elkaar. Negatieve ervaringen vertalen zich in een nieuwe generatie vaak in een herhaling daarvan. Dat zien we ook bij geweld in de jeugd of misbruik, twee vreselijke thema’s. Bovendien; weten hoe het niet moet, betekent nog niet dat je weet hoe het wel moet. Ja, in theorie weet ik het perfect. Blijven communiceren, moeite voor de ander doen en elkaar aandacht geven. Dat ook iedere dag doen is iets anders. Als het toch misgaat, hebben mijn man en ik een plan B. Dan kopen we twee huizen, naast elkaar en breken een muurtje door. Deur erin zodat onze kinderen gewoon heen en weer kunnen lopen, terwijl we beide onze eigen privacy behouden. Ook scheiden kan op een liefdevolle manier, al zal het niet makkelijk zijn. Als het dan toch zover komt, dan doen we het maar zo. Voor onze kinderen en voor alle jaren dat we van elkaar gehouden hebben. Al proberen het dat statistisch kansloze huwelijk van ons voorlopig nog maar even te redden.

Lees ook: Scheiden zonder lijdende kinderen? De 14-jarige Suzan geeft tips!

(Beeld: iStock)

Geschreven door

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!

Vul hieronder je e-mailadres in en je krijgt van ons wekelijks een myndboost in je inbox.

Ja, ik ontvang graag de nieuwsbrief van Mynd. Mijn informatie wordt niet gedeeld met derden.

Nieuwsbrief?