Lekker in je blootje? Nee joh, dikke vette saunastress!

De sauna: Liesbeth houdt ervan op z’n tijd. Lekker een beetje badderen, scrubben, bubbelen en na afloop dan helemaal gezond en relaxed haar bedje in. Althans, dat is het idee, maar in de praktijk is er nog al eens sprake van saunastress. “Oh god, kijk bij de zoutbaden. Daar staat mijn BAAS.”

De sauna: ik houd ervan. Erg ontspannend (en dus goed voor mijn hart), gezond voor mijn huid, ik houd erg van water en ik word er lekker schoon van. Dat het in je blootje is vind ik in principe niet zo erg. En zolang alle andere ‘blootjes’ zich gewoon een beetje gedragen, is er niets aan de hand. Tot zover gaat het hier dus om een relaxte vrijetijdsbesteding die ik om de zoveel maanden graag doe, samen met mijn geliefde of een vriendin. En dat gaat vaak goed, totdat er Van Die Dingen gebeuren. Een paar waargebeurde gebeurtenissen waar maar één woord voor is: saunastress.

#1 De man die het nodig vond in de kleedkamer zijn vrouw te gaan backslappen. Terwijl de rest om hen heen zich rustig en bedaard aan-of uitkleedde, kwam daar ineens het geluid van een harde PETS uit hun hoekje. En nog één. En nóg één. En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg was, straalde hij er ook nog bij en sprak de woorden: ‘ja, die kont vráágt er toch gewoon om?’ Probeer dan maar eens te doen alsof het allemaal heel normaal is, zo’n sauna.

#2 Twee uur rijden omdat we zeker wilden weten dat we geen bekenden tegen zouden komen (vreemd naakt blijkt toch beter te handlen dan dat van, zeg, je buurman). Maar zodra we één stap binnen hadden gezet, we de badjassen hadden afgeworpen en we richting voetenbad liepen ineens mijn vriendin die totaal stokstijfde. En de volgende woorden sprak: “Oh god, daar bij de zoutbaden. Daar staat mijn BAAS.” Gevolgd door een zeer benepen ‘hallo!’, want de baas had haar al gezien en wuifde vriendelijk. Poedelnaakt, dat vooral, en ook nog eens in gezelschap van iemand die niet zijn vrouw was, maar een kniesoor die daar verder op let, toch?

#3 In het bubbelbad met De Dikke Broertjes. Op zich was dat ze beiden zwaar obesitas waren het probleem niet zo. Wat wél een tikkie genant werd, was dat ze met een flinke aanloop in het bubbelbad sprongen (waar ik en mijn liefje net in waren gaan zitten). Gevolg: kolkende watermassa’s, een overlopend bad, grommende zuiggeluiden van de waterroosters en daarna….een halfleeg bubbelbad. Waar wij nu dus vanaf onze middel  in zaten te vernikkelen. Naakt. Samen met De Dikke Broertjes, dat dan weer wel. En die hadden de ravage niet door, maar begonnen gezellig KEIHARD met elkaar voetbal te bespreken. Tuurlijk.

#4 Het dompelbad. Je weet dat het bestaat, je weet dat het moet, je weet dat je hartslag er om vraagt na een hittesessie in de sauna maar….doe het maar eens elegant. Ik wil het het liefst uitKRIJSEN van doffe ellende zodra mijn grote teen alleen al die bak met ijswater ziet, en het is me werkelijk nog nooit gelukt om zonder veel hysterisch uitstelgedoe, gehijg, gepuf en uiteindelijk overal snottebellen dat water een beetje Bo Derek-achtig in en uit te gaan. Nee, dan mijn geliefde. Die geeft geen kik, gaat erin, blijft OOK NOG EVEN ZITEN, gaat er dan rustig uit en vertrekt in dat hele proces nog geen wenkbrauw. De idioot.

#5 Skin to skin met zweterige Hetty en haar gouden ketting
Hetty kwam uit Brabant en droeg gouden ringen en een ketting met de letters HETTY. Daardoor vroeg ze zich de hele lange 15 minuten dat ze met ons in een drukke Zweedse sauna zat hardop af of dat goud niet heel erg heet zou worden (ja), of anderen het ook zo warm kregen (ja, vooral van jou Hetty), of goud kon smelten (ja) en of we een beetje konden opschuiven. Waarna ze plotseling skin-to-skin met mij zat. En dat niet door had, of niet erg vond. Maar ik vond dat dus wél erg Hetty. En die blik die ik wierp bij het verlaten van de zweedse hut, was dus voor JOU. Dat zal je leren.

Lees ook: 101 gedachten die iedereen op kantoor heeft (ja jij ook)

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).