Waarom Oud & Nieuw nooit Het Feest van het Jaar wordt (en dat oké is)

Oud en Nieuw moet Het Feest van het Jaar worden. Niet zo raar als je weken van tevoren al plannen smeed en een klein fortuin neertelt voor kaartjes. Tijd om daar mee op te houden, want heel eerlijk: Oud & Nieuw resulteert vaker wel dan niet in de Teleurstelling van het Jaar.

Als kind was Oud & Nieuw magisch. De hele avond opblijven, je de ziekte eten aan appelflappen, tegen de slaap vechten zonder je ouders het te laten merken, spelletjes, Oudejaarsconferences waar ik geen zak van begreep maar toch om lachte en dan twee minuten voor twaalf óp van de spanning aftellen tot Het Moment en totaal in paniek te raken wanneer er nog iemand op de wc zat. Om dan met je jas over je pyjama de hele buurt een gelukkig nieuwjaar te klapzoenen en je eerste Flugeltje krijgen van de oudere, stoere buurjongen (ik kom uit de provincie, daar is het eigenlijk raar als je voor je zesde nog nooit een Flugel hebt gedronken).

Verwachtingen

Stikjaloers was ik op al die volwassenen voor wie na 0.00 het feest pas écht begon. Ha, little did I know. Om 0.00 uur is het hoogtepunt namelijk alláng geweest.

Er zijn twee problemen rondom Oud & Nieuw:

  1. Mensen pieken te vroeg.

  2. De verwachtingen zijn te hoog.

Ieder jaar start de ellende begin november al. Save the dates voor feestjes waarvan je nog niet zeker weet dat je er naartoe wil, feestjes waar de helft van je vrienden naartoe gaat maar die allang uitverkocht zijn tegen de tijd dat jij met je keuzestress een knoop hebt doorgehakt, gierende dure kaarten voor teleurstellende feesten kopen en dan niet weg kunnen omdat je voor iedere tent kaarten nodig hebt of gierende duren kaarten kopen en het feest nooit bereiken omdat het huisfeest vooraf al om 22.30 uur was geëscaleerd.


Dieptepunt

Mijn persoonlijke dieptepunt was in 2014. Ik zou naar een veelbelovend jaren ’20 feest gaan met een grote groep mensen en was  weken van tevoren al ontzettend druk met de outfit. Ik kocht in totaal drie zwarte, bijna identieke paillettenjurken waarvan ik op de avond zelf wel zou beslissen welke het zou worden om de rest dan natuurlijk (natuurlijk!) te retourneren. Heel helaas kreeg ik een dag van tevoren helse buikgriep waar ik met Oudjaar nog niet van hersteld was. En dus bestond mijn Oud & Nieuw uit Singstarren met het bevriende burenstel. Oók gezellig, maar niet bepaald het roaring feest dat ik me had voorgesteld. Overbodig te zeggen dat die drie paillettenjurken nog steeds ergens feestvieren in de krochten van m’n kledingkast.


Legendarische kater

Verder was er nog een Oud en Nieuw waar ik voor het eerst de vrienden van m’n toenmalige vriend zou ontmoeten en ik het van de zenuwen op een zuipen zette met de meest legendarische kater ooit tot gevolg en had ik vorig jaar kaarten voor een feest dat zó tergend saai was dat ik rond 00.30 uur het liefst naar bed wilde – en dat ook maar heb gedaan, want #yolo.


Sociale druk

Ieder jaar word ik geplaagd door de gedachte dat ergens anders waarschijnlijk een véél leuker feest gaande is. De sociale druk op Oud & Nieuw zorgt ervoor dat wat je ook doet, het per definitie tegenvalt. Ik doe er niet meer aan mee. Op het moment dat ik tik, heb ik nog steeds geen plannen. Het kán een epische avond worden, maar de kans dat we ons oud staan te voelen op een feestje tussen de 18-jarigen staan in een schmützige tent is ook zeer zeker aanwezig.

Hoe de avond er ook uit zal zien: ik vertik het om weer koortsig alle winkels af te schuimen op zoek naar iets met pailletten, om 50 euro neer te tellen voor een feest dat waarschijnlijk middelmatig uitpakt en ik vertik het al helemaal om na zo’n mediocre gebeuren de volgende dag aan iedereen te verkondigen hoe onvergetelijk het was. Want een saaie Oud en Nieuw is sociaal gezien net zo sneu als terugkomen van een teleurstellende vakantie.

Als we nou eens ophouden met z’n allen te doen alsof Oud en Nieuw Het Feest van het Jaar wordt, wordt het misschien stiekem toch Het Feest van het Jaar. En zo niet, dan telt 2019 genoeg dagen met Feest van het Jaar-potentie. Take it easy, wees voorzichtig met vuurwerk en maak er wat moois van.

Lees ook: Dingen waar je deze feestdagen dus NIET over gaat stressen

Geschreven door

Susan is freelance journalist en editor. Houdt van mensen die zichzelf niet te serieus nemen, want dat doet ze zelf ook niet. Lacht om haar eigen grappen, huilt om baby-aapjes. Zit meer op Instagram dan goed is voor een mens en koestert alles wat een luipaardprint heeft.

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!

Vul hieronder je e-mailadres in en je krijgt van ons wekelijks een myndboost in je inbox.

Ja, ik ontvang graag de nieuwsbrief van Mynd. Mijn informatie wordt niet gedeeld met derden.

Nieuwsbrief?