Waarom je jezelf als introvert mag beschermen tegen giftige situaties

Giftige mensen of situaties: soms heb je zelf niet eens door dat je ermee te maken hebt of je erin bevindt. Toch is het extreem belangrijk om het te (leren) herkennen. En jezelf er vervolgens tegen te beschermen. Voordat dat gif jou begint te raken. En zeker introverten voelen dit vaak van nature op hun klompen aan. En hebben er -helaas- sneller last van.

In Amerika noemen ze het ‘toxic’; maar ‘gif’ is een mooi Nederlands alternatief. En het wordt vaak gebruikt om mensen of situaties mee aan te duiden die misschien op het eerste gezicht best normaal lijken, maar die psychologisch eigenlijk heel ongezond zijn. Omdat er woede onder verborgen zit, of verbetenheid, of verbolgenheid. Jaloezie soms zelfs, of de diepe overtuiging dat die ander beter is dan jij. En die relaties en situaties komen in alle soorten en maten, van je familieleden tot collega’s en soms zelfs in de vorm van ‘vriendschap’. En dat uit zich in mensen die zich richten op negativiteit, of op wat er allemaal wel niet aan anderen mankeert.  Mensen die roddelen, of veel teveel over zichzelf praten. Die je blijven herinneren aan nare periodes in je leven (‘weet je nog, dat je ooit te dik / ongelukkig / single / het pispaaltje op je werk was?’) terwijl je inmiddels allang op een andere plek staat. Of mensen die je negeren, vooral als je succes hebt. Omdat ze het gewoon niet aankunnen dat het goed met je gaat, en je misschien zelfs wel gelukkig bent.
Bah.

Ik kan je zeggen: ik heb ruim ervaring met bovenstaande scenario’s én ik ben ergens achter gekomen. Een gedachte die heel geruststellend en rustgevend is. Want sommige mensen willen helemaal geen oplossing of harmonie, maar zijn juist uit op boosheid, conflict en zurigheid. Omdat dat ze in beweging houdt. Die mensen willen anderen veroordelen en de schuld van van alles geven, omdat ze daar op een vreemde manier energie van krijgen. En ze zich daar beter door gaan voelen over zichzelf. Dat soort mensen zijn dan ook helemaal niet geintereseerd in wat jij eventueel te melden of te vinden hebt over een situatie of een mens, omdat die ander zich veel te behaaglijk voelen bij al het gehaat en verontwaardigde gedoe waarmee ze zich omringen, en waar ze inmiddels heilig in zijn gaan geloven. Dat er ook altijd alternatieve gedachten en manieren zijn boeit ze niet, het leidt zelfs alleen maar af van hun heilige waarheid en kan tot boosheid leiden als je ze voorzichtig op een andere visie probeert te wijzen. En voor je het weet ben je de ‘afvallige’ geworden, of ondankbaar, of onsympathiek. En als je dat merkt, vrienden, kun je maar 1 ding doen. En dat is afstand nemen, en jezelf beschermen tegen dat gif. Klaar, genoeg geweest, places to go, people to meet en een dikke doei, dat vooral.

Want als er iets belangrijk is voor introverten, dan is het wel emotionele veiligheid. Op ieder gebied. Werk, liefde, vriendschappen en in het algemeen: een introvert zal conflicten het liefst mijden én kan goed luisteren waardoor ze vaak verzeild raken in andermans (extraverte) verhandelingen vol competitie en uitgesproken meningen. En dat voelt waarschijnlijk onprettig voor jou, en dat is het natuurlijk ook. Sterker nog, als ik me bevind in een groep waarin de aanwezigen steeds agressiever iemand aanvallen (die zich uiteraard niet in die groep bevindt) of veroordelen, krijg ik letterlijk een fysieke reactie van onmacht. En wil ik alleen maar weg. Al die giftige energie is gewoon teveel voor me, ik wil er niet mee geassocieerd worden en vooral: ik vind het oneerlijk. En wat wordt er eigenlijk allemaal over mij gezegd en beweerd als ik opsta en die groep verlaat? Ik weet het antwoord al, en dat antwoord is niet best. En toch is opstaan en weglopen het enige alternatief in dit soort situaties en bij dit soort mensen, als je je integriteit en emotionele huishouding wilt beschermen. ‘Disconnecten’ noem je dat, en het is het enige dat helpt als je merkt dat je langzaam in paniek raakt van andermans, eh, zure gezeik. Zal ik maar zeggen.

En dan? Dan laat je dat dus achter je, zo simpel. Langzaam, maar zeker. En richt jij je op waar je wél een prettig gevoel van krijgt. Op mensen waar je energie van krijgt en met hun beide benen op de grond staan. Die niet andermans minpunten nodig hebben om zichzelf superieur te voelen, of je constant blijven herinneren aan die van jou. En dat is even een mindset, maar het werkt echt als je besluit om alleen nog maar positiviteit om je heen te willen, en het gif te laten voor wat het is.  Voor vrijwel iedereen is het belangrijk om je begrepen en gewaardeerd te voelen, maar voor introverten is dit essentieel. En dat gebeurt alleen bij mensen die een open hart hebben en jou een veilige omgeving bieden, zodat jij omgekeerd hetzelfde kan doen. Dat betekent natuurlijk niet dat je met de deur hoeft te slaan, disconnecten van giftige types kan veel subtieler plaatsvinden. Zoals:

  • Bel niet meer met deze mensen, maar communiceer alleen nog via sms of WhatsApp (en doe dat met mate)
  • Verwijder deze mensen van Facebook
  • Kijk sowieso niet te vaak op social media, het leidt af én voedt negatieve gedachten
  • Zoek alleen mensen op waar je energie van krijgt en waar je je prettig bij voelt. Ze helpen je om het verschil te zien met de giftige luitjes
  • Je hoeft jezelf niet te verklaren. En gedrag zegt meer dan duizend woorden
  • Negeer het drama. En loop ervan weg zodra het begint. Jij hebt betere dingen te doen
  • Twijfel niet aan je gevoelens. Ze zijn reeel, en je bent zeker niet de enige die dit ervaart.
  • Zorg dat het je niet meer boeit. Zodra jij je interesse verliest in die ander of de situatie, raakt het giftige gedoe je ook niet meer
  • Houd een duidelijke agenda bij. Zodat je weet hoe de verdeling van mensen/situaties is in jouw leven, en hoe de balans daartussen is.
  • Doe het op jouw manier. Je kunt het niet iedereen naar de zin maken, en de giftige types praten toch wel. Zorg er dan tenminste voor dat ze iets hebben om over te praten, nietwaar? Ha!

 

LEES OOK: 11 dingen waar we in 2017 DIKKE DOEI tegen zeggen

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).