VINK! Waarom lijstjes maken (én afstrepen!) gelukkig maakt

Van een bucketlist tot een boodschappenlijstje: wie ook houdt van lijstjes maken weet: weinig fijners dan het moment waarop je kunt gaan afstrepen. Liesbeth (lijstjesliefhebster) legt uit:

Van de week werd ik ’s ochtends vroeg wat onrustig wakker, vol gedachten aan allerlei onafgemaakte shizzle. Van een aangifte tot een tandartsafspraak, van een interview dat ik nog moest aftikken tot het feit dat mijn deodorant op was: het was een dolle boel daar in mijn hoofd. En ineens wist ik als bij donderslag: het wordt hier gewoon weer eens tijd voor een goede lijst. Een echte, op papier dat ik met potlood indeel in vlakken met klinkende onderwerpen als ZAKELIJK, of BOODSCHAPPEN. En wat dacht je van AGENDA of, mijn lievelings: PLANNEN & DROMEN. Ja, het klinkt zo wat veelomvattend allemaal maar ik kan je verzekeren: als je eenmaal begint aan zo’n vel papier wordt het een kwestie van puur geluk, ja echt. Niet alleen omdat je op die manier in één klap inzicht krijgt wat je allemaal dus nog moet doen, maar vooral vanwege het gevoel dat je krijgt als het moment van het Grote Afstrepen begonnen is. Want dat afstrepen is gewoon net zo goed als seks. Nee, nu overdrijf ik. Het is beter.

Op mijn lijst stonden nogal wat uitgestelde en daardoor inmiddels uitermate urgente zaken aangaande mijn lopende pecunia. Rekeningen. Een belastingaangifte, facturen, een slepende kwestie met die idioten van mijn telefoonprovider en een adreswijziging die ik maar niet bevestigd kreeg van de gemeente. Kortom: allemaal écht dingen waarvan je dan zegt: grutjes wat heb ik hier een zín in. Not. Maar dit heb ik gedaan: ik zette alles onder elkaar (oké, grommend, dat wel), pakte vervolgens mijn telefoon en heb nét zo lang gebeld met alle Belastingdiensten, klantenservices (“er zijn 23 wachtenden voor u…”), burgerservicetypes en assistentes van de assistente tot ik na ruim twee uur maar liefst ALLES op dat vlak van je VINK kon afstrepen. Het was toen tien uur ’s ochtends dus ik vond het nog wat vroeg voor champagne (toch?) maar als ik die plop toch had gedaan had ik dat gewoon begrepen van mezelf. Maar goed: Bonnie st Claire en alles, dus ik zette koffie.

EN TOEN was het alweer tijd voor het tweede deel van deze lijst. Terwijl ik al zo gelukkig en in mijn nopjes was met mezelf, dus kan je nagaan. Ik begon met de boodschappenlijst, terwijl ik alle kastjes, laatjes en deurtjes in huis opentrok. Waarna ik tot de conclusie kwam dat ik en mijn huisgenoot in dringende nood verkeerden wat betreft een kaasbakje voor in de koelkast, deodorant, batterijen, postzegels, vitaminepillen, nietjes, een waterpomptang, badkamerschimmelspul en natuurlijk wijn want dat heb je altijd wel nodig. Hup, op de fiets, lijstje mee en VINK: binnen een half uur was alles in huis. En nadat dat alles op de plek lag waar het hoorde en ik wist dat er voorlopig even nergens meer naast gegrepen werd, daalde er wederom een enorme rust over me. En verheugde ik me nu al nogal op de totale vreugde van mijn huisgenoot die ongetwijfeld bij thuiskomen zou volgen vanwege zoveel doortastende huisvlijt mijnerzijds en me dan subiet heel sexy de trap op zou dragen en… nou ja, ik was gewoon erg content met mezelf. En zeg nou zelf: zonder lijstje was ik natuurlijk ook gewoon compleet doorgeslonst, praktisch én mentaal, terwijl ik nu langzaam iets begon te voelen dat neigde naar controle. En overzicht. En volwassenheid. En dat soort verstandige dingen.

Nu werd het tijd voor het PLANNEN & DROMEN-deel, en dat was mooi want daar heb ik er nogal wat van. Maar eerst maakte ik om mezelf, nu ik toch bezig was, eens even goed op te juinen een persoonlijk overzichtje van wat ik mode-technisch allemaal nog moet zien aan te schaffen met het oog op de naderende herfst (zoals we daar hebben: een camel overjas, een zwart, halflang colbert, een witte overhemdjurk, een grijze megasjaal, nieuwe shabbies én een panterbroek maar over dat laatste heb ik gerede twijfel dus die staat tussen haakjes en wordt mogelijkerwijs weer uitgegumd). En dat lijstje zit nu in mijn portemonnee zodat ik bij iedere verleiding a) weet wat ik écht wil hebben en b) dus niet zal zwichten voor alles dat neigt naar een kledingkiloknaller met kinderhandjes eraan gekleefd.

Nu ik dus eigenlijk ook als ware ik Ghandi de wereld aan het verbeteren was dankzij mijn lijst, ging het plannen maken ook ineens verbijsterend vanzelf. En dáár werd ik me toch opgewekt van, het was gewoon niet te doen. Vooral omdat wat ik nog wil, helemaal niet zo ver afstaat van wat ik nu al aan het doen ben kwam ik achter. Het mag alleen wat doordachter allemaal. Dus nu heb ik mezelf VINK aangemeld bij een soort zangkoor (samen zingen is puur geluk mensen, geloof me, al hoop ik soms wel dat die anderen dat ook als zodanig ervaren als ik begin te zingen, maar dat kan me dus even niets schelen) én heb ik VINK een proefles uitgezocht bij een yogaschool in mijn nieuwe woonplaats   En met dat boek schrijven moet ik ook maar eens beginnen bedacht ik me. Wat dat laatste betreft is er nog even niets te vinken, maar dat hoeft ook niet. Dat ik het een vaste plek heb gegeven op De Lijst is het begin.

Acht uur nadat ik met een rommelig hoofd opstond, lag ik uitgestrekt en compleet relaxed op de vloer van mijn werkkamer. Financieel op orde, in bezit van allerhande praktische prullen, zat ik op zangles én wist ik hoe mijn kledingkast eruit ging zien de komende maanden. Naast me lag mijn lijst: helemaal volgepriegeld en vooral: met héél veel afgeVINKte zaken. Ik voelde me beter dan ooit, dus heb toen TOCH maar wel een glaasje wijn ingeschonken. Om het te vieren. Een piepkleintje hoor. Kwestie van gewoon óók stiekem even op je lijst zetten enne…VINK. Zo, en dan nu seks.

PS: hulp nodig bij het maken van een goede To Do-lijst? De app Wunderlist is gratis én handig, of klink hier. Succes!

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!

Vul hieronder je e-mailadres in en je krijgt van ons wekelijks een myndboost in je inbox.

Ja, ik ontvang graag de nieuwsbrief van Mynd. Mijn informatie wordt niet gedeeld met derden.

Nieuwsbrief?