Kom schatje, we beginnen een bed&breakfast!

Iedere zomer heeft Liesbeth hetzelfde ‘gesprek’ tijdens de vakantie. Altijd over één hemels doel: een bed&breakfast beginnen. Terwijl dat écht totaal onrealistisch is, maar dat mag de pret niet drukken. “Ik kan toch naar de nonnen hier om snel Italiaans te leren?”

Eén van mijn heimelijke genoegens is het programma Ik Vertrek. Als je nou ergens een lol mee doet is het wel met mensen die huis en haard opgeven om –gevolgd door een cameraploeg- ergens op een vervallen Spaans achterland mét puberkinderen een mottige boerderij vol gaten en scheuren te betrekken. Waarna zich meestal een aanhoudende reeks kleine en grote rampen voltrekt, van overstromingen tot onbetrouwbare aannemers, van kinderen met heimwee (ja, duh, denk ik dan altijd) tot de taal totaal niet machtig zijn. En zie dan maar eens aan Pico de electricista uit te leggen dat je al dagen half onder stroom staat als je het licht aan wil doen. Of dat je dak op instorten staat. Of dat je geen water hebt. Of dat het geld nu écht op is. Smullen gewoon.
Ik geniet mateloos van deze mensen. Want ik begrijp ze. Er is gewoon weinig mooiers dan het idee het heft –ha!- zelf in handen nemen, die hele saaie, regenachtige zooi in Nederland achter je te laten en je spaargeld eens even lekker in een eigen bed&breakfast te steken op een plek waar het dus wél altijd goed weer is. Tenminste, dat is het hele idee. Todat dus. En ja, leedvermaak ligt op de loer maar toch zeg ik: hulde voor deze mensen. Want ze proberen tenminste eens wat, en dat kan je lang niet van iedereen zeggen. Dus kusjes voor hen.

Wat ik alleen óók aan dat programma en deze mensen overhoud, is elk jaar opnieuw weer de onbedwingbare behoefte om tijdens mijn vakantie eindeloos de optie van een eigen Ik-vertrek-achtige stap te overwegen. Niet dat dat realistisch is, maarja, een wijntje erbij en mijn liefste naast me en daar gá ik weer. En dat gaat dus al jaren, ongeacht op welke plek ik me bevind, ongeveer zo:

1 “Aaaaaaaaah wat is het hier toch mooi!”
2 “Die bomen! Die tomáten! Die zee! Die mensen! Die zón!”
3 “Wist je dat mensen in zonnige landen gelukkiger zijn? Schatje?
4 “Schatje luister je wel?”
5 ‘Nee nee, ik begin niet weer over een eigen bed&breakfast”
6 “…” (slurpt aan wijn)
7 “Hoewel…”
8 “Nee maar even serieus. Ik voel me gewoon Zo Veel Beter sinds ik hier ben!”
9 “En jij toch ook schatje? Schatje?”
10 “Ik bedoel: we zijn helemaal relaxed en alles. En we zijn bruin en hebben veel seks en we gaan elke dag zwemmen en uit eten en..”
11 “Jaja, ik wéét wel dat dat vakantie is, haha, ik ben niet naief ofzo!”
12 “…” (slurpt nog meer aan wijn)
13 “Alleen denk ik toch óók…”
14 “Kijk, wat we thuis doen, dat kan hier toch ook? Maar dan beter?”
15 “Hoe bedoel je: ‘Oh God, je hebt weer eens teveel naar Ik Vertrek gekeken? Jij kijkt toch ook?”
16 “….” (bedenkt nieuwe strategie)
17 “Je weet dat je superhandig bent he? Liefje? Ik bedoel: je hebt een technische opleiding en je kan klussen enzo. Je hebt laatst zelfs een carport gebouwd! Ik bedoel, WIE kán dat nou?”
18 “Dus als we bijvoorbeeld die ruine daar….kijk, ja die daar, ja die zonder dat dak ja, waar die schele geit naast staat, ja die, kijk, dat zou jij toch prima tot een onwijs mooi chaletding kunnen verbouwen? Gewoon zelf?”
19 “Nou, en ik kan best goed koken en volgens mij zou ik ook best een leuke gastvrouw en alles zijn…”
20 “Oh gezéllig zou dat zijn! Jij en ik, en onze eigen bed&breakfast! He gét ja!”
21 “…”
22 “Ik vind het wel jammer dat je nu zucht. Jij zegt zelf toch ook de hele dag dat je het liefst in een zonnig land zou willen wonen?”
23 “Nou, en dit is een land. En er is zon. Dussss……”
(slurpt wijn)
24 “Ik kan bij de nonnen gewoon een cursus Italiaans doen, ik ben best talig. Spreek ik het binnen drie weken vloeiend. Deed Maxima ook toen ze in Nederland kwam wonen.”
25“Nee, Maxima heeft inderdaad geen bed&breakfast.”
26 “En ook geen hypotheek in Nederland nee. Maar daar GAAT dit nu even niet over.”
27 “Nou, dan doe ik het alleen. Kan ook nog hè? Schat-je?”
28 “(…)”
29 “Ja oke, jij ook een kus. Ik hou ook van jou. Het was gewoon even een gedachte thats all…”
30 “Kijk! Zie je daar die vrouw lopen? Ja, die oude met die kudde magere koeien achter zich aan? Ik zie het mezelf best doen hoor…” (slurpt wijn)
31 “Nee echt, ik ben een natuurmens! Met dolfijnen zwemmen lijkt me ook supertof!”
32 “Kunnen we ook nog doen hè? Naar Bonaire ofzo gaan en dan een duikcentrum beginnen. Jij kan toch duiken?”
33 “En daar hebben ze ook bed&breakfasts nodig natuurlijk…. Hm.”
34 “Word jij duikinstructeur overdag, en dan maak ik het ontbijt voor iedereen, en loop ik de hele dag op hakken en in een fladderjurkje super-ondernemend en sociaal te zijn op het strand, en dan maken we ’s avonds voor iedereen sardines ofzo en dan gaan we daarna nog even samen na-borrelen aan zee, even romi met z’n tweetjes en we hebben superlief personeel en we leven gewoon van de, ja, van de wínd als het ware, maar dat kán daar ook hè en ik kan websites bouwen dus da’s zo gepiept en dan komt onze hele familie ook gewoon langs en ja, dan vragen we wel geld denk ik of nouja, dat zien we dan wel…”
35 “Schatje? Slaáp je?”
36 (slurpt wijn)

Lees ook: 11 dingen die iedereen met vliegangst herkent

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).