Hoe vier je Moederdag zonder moeder?

Toen Petra 3 jaar was overleed haar moeder. Een auto-ongeluk. Het ene moment zwaaide Petra haar moeder nog uit en het volgende moment was ze dood. Met de jaren wordt het gemis een klein beetje minder, maar moederdag blijft verschrikkelijk. Want hoe vier je Moederdag zonder moeder? 

Lees ook: Zó wil ik getroost worden – troosten in tien stappen

Moederdag is zo’n dag waarop ik me realiseer hoe erg ik mijn moeder mis: dat ik haar niet even kan bellen om te vragen of ze een beetje trots op me is (en dat ik eigenlijk al niet meer weet hoe haar stem klinkt), dat ik nu al een huilbui kan hebben omdat ik weet dat mijn trouwdag niet de gelukkigste dag van mijn leven wordt omdat ik haar zo zal missen (en ik heb geen man en geen trouwplannen) en dat ik terugdenk aan de Moederdagcadeautjes die ik op de basisschool heb gemaakt die ik niet aan mijn moeder heb kunnen geven. Au.

Hoe vier je Moederdag zonder moeder? De leraren op mijn basisschool wisten er niet zo goed raad mee en ik zelf eigenlijk ook niet. Een bloemetje op haar graf plaatsen kan natuurlijk, maar dat is niet echt het cadeau waar ik op zit te wachten. Want dat gevoel van waardering, liefde en dankbaarheid… Ik weet niet of een graf daar iets mee kan. Ik wil dat zíj weet dat ik aan haar denk en dat ik haar mis, niet dat haar begraafplaats ineens is opgeleukt met wat tranen en een bloemetje.

Niet vieren kan natuurlijk. Maar voelt extra leeg. Het versterkt het gemis. En toen las ik een tweet van J.K. Rowling, schrijfster van de Harry Potter-boeken, over het vieren van Moederdag zonder moeder ‘Als je moeder niet hier is om te verwennen, doe dan iets aardigs voor jezelf, want zij is deel van jou.’ En dat doe ik dus vandaag. Een doos bonbons als verwennerij aan mezelf en die – veel te dure – geurkaars van Jo Malone voor wat extra licht en warmte.

Wees lief voor je moeder vandaag. Of voor jezelf. Geniet van deze zonnige dag.

Foto: Morgan Sessions, Unsplash

Lees ook: EHBO bij psychische pijn: als het verdriet even te erg voelt

Geschreven door