8 dingen waaraan je de special snowflake herkent

De generatie jong-volwassenen vanaf 2010 wordt ook wel eens de snowflake generation genoemd. Een generatie jongeren die stuk voor stuk denken dat ze specialer en gevoeliger zijn dan anderen. En heel eerlijk: in mijn vriendengroep heb ik er ook een paar. 

De term special snowflake komt oorspronkelijk uit het boek Fight Club (1996) van Chuck Palahniuk. Hierin zegt Tyler Durden, het alter ego van de hoofdpersoon, op een gegeven moment: ‘You are not special. You are not a beautiful and unique snowflake.’ Waarmee hij eigenlijk bedoelt: stop met zeuren, je bent gewoon een persoon net als iedereen.

Sindsdien is het woord snowflake een eigen leven gaan leiden. De term wordt, in navolging van Palahniuk’s quote, tegenwoordig gebruikt om een generatie mee te beschrijving die zo beschermd en liefdevol is opgevoed dat ze een overdreven gevoel van uniciteit hebben: zij voelen zich specialer dan de mensen om heen. Daarnaast zorgt de beschermde opvoeding ervoor dat de snowflake-generatie in hun jeugd nooit echt leren omgaan met teleurstellingen, afwijzing of situaties die zij ingewikkeld vinden. En dit zou leiden tot volwassenen die niet altijd even goed weten te dealen met situaties in het gewone ‘volwassen leven’.

Spreken over een complete snowflake-generatie lijkt mij zelf een beetje overdreven. Ik schaar mezelf en mijn vrienden onder de ‘jongvolwassenen’ waaruit deze generatie zou bestaan. En ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat het bij de meesten heel erg meevalt. Maar helaas, er zitten er toch ook een paar bij die volgens mij een slagje van deze snowflake-opvoeding hebben meegekregen. Benieuwd of jij ze ook in je omgeving hebt? Je herkent ze als volgt:

1. De special snowflake moet altijd ‘even landen.’
Nieuwe situaties zijn voor de snowflake altijd heel lastig. Niet zoals die voor iedereen zoals jij en ik lastig zijn natuurlijk, maar echt gewoon véél moeilijker. De onzekerheid of ongemakkelijkheid die wij kunnen voelen in een nieuwe (sociale) situatie, weegt niet op tegen de verlammende angst die beslag legt op hen wanneer zij geconfronteerd worden met een een nieuwe omgeving. Dan hebben ze echt even tijd nodig ‘om te landen’, bijvoorbeeld door zich terug te trekken in hun safe space.

2. De special snowflake is altijd veel gepassioneerder dan jij
De special snowflake leeft voor zijn passies, en heeft altijd geleerd dat je niks in de weg van je dromen hoeft te laten staan. Als je iets maar graag genoeg wil, (en een fijne achtervang van papa en mama hebt) dan kan dat toch gewoon? Als je er helemaal voor gaat, dan wordt die webshop in geitenleren clutches sowieso een succes? Vind je archeologie interessant, dan ga je toch gewoon nog vier jaar studeren? De snowflakes kijken dan ook een beetje meewarig naar al die mensen die gewoon werken omdat ze, gek genoeg, ergens van moeten leven. Hebben die mensen dan geen passies, zoals zij?

3. De special snowflake is on-tie-ge-lijk politiek correct
De special snowflake kan heel slecht tegen onrecht, en is begaan met alle andere groepen die het net zo zwaar hebben als zij. Negativiteit is er al genoeg in de harde buitenwereld, en de snowflake kan zich veel te goed inleven in anderen om over ze te roddelen. Incorrecte grappen kunnen ze niet om lachen. Natuurlijk vinden ze dat je alles mag zeggen, maar dat betekent niet dat je alles hóeft te zeggen.

4. De special snowflake heeft altijd iets (meestal iets ondefinieerbaars)
Verkouden, iets onder de leden, moe, druk, stress, winterdip, burn-outverschijnselen, bore-outverschijnselen, hoofdpijn, noem maar op. Maakt niet uit wanneer je ze spreekt, er is eigenlijk altijd wel iets aan de hand. Meestal lopen ze ook wel bij een aantal behandelaars. Als andere mensen iets hebben, herkennen ze dit uiteraard van die ene keer dat zij dat ook hadden. Maar vaak hadden zij het dan net iets erger.

5. De special snowflake doet niks wat hem niet aanstaat
De special snowflake heeft van huis uit meegekregen dat wat hij doet goed is, zo lang hij maar zijn hart volgt. En het feit dat ze op een gegeven moment het volwassen leven betreden verandert hier niets aan.De snowflake omringd zich het liefst met een bubbel van gelijkgestemden en positieve activiteiten, omdat ze niet gewend zijn te dealen met conflict. Werk doen wat ze niet leuk vinden? Daar hebben ze geen tijd voor. Collega’s die niet dezelfde levensvisie of (politiek correcte) mening hebben als zijn? Dan moeten ze toch even goed nadenken of ze wel in zo’n omgeving kunnen werken.

6. De special snowflake loopt niet achter de meute aan
De special snowflake weet hoe veel zijn meningen en ideeën waard zijn, en vindt het belangrijk zich hierin te onderscheiden van anderen. Vind iedereen Game of Thrones tof? Dan vind de snowflake dit een beetje te simpele afspiegeling van de patriarchie zoals deze heerst in de huidige maatschappij (gemiste kans!). Is iedereen flabbergasted door het einde van Gone Girl, dan had de snowflake het na de eerste vijf minuten al door. Vindt iedereen Ryan Gosling een lekkere gast, zegt de snowflake dat Peter R. de Vries veel knapper is.

7. De special snowflake wordt het al gauw te veel
De special snowflake heeft nooit echt geleerd een dikke huid te kweken, omdat ze dit voorheen nooit nodig hebben gehad. Dus mocht er iets gebeuren, een ruzie, stress op werk, een afwijzing, dan zijn ze snel van hun à propos. Dan moeten ze daar even van bijkomen, omdat het toch wel een ‘zware periode’ is geweest.

8. De special snowflake voelt zich eigenlijk altijd tekort gedaan
Het grote probleem van de special snowflake is dat andere mensen vaak niet zien hoe speciaal of bijzonder ze zijn. Vanbuiten lijken ze namelijk verdacht veel op normale personen, al weten ze zelf natuurlijk wel beter. Daarom voelt de snowflake zich eigenlijk altijd miskend. Waarom zien andere mensen niet hoe veel een discussie op werk met hen doet? Waarom verwachten mensen dat de snowflake naar een borrel komt? Waarom kunnen ze niet exact de baan vinden die ze willen, in hun vakgebied, voor een goed salaris? Zien ze dan niet hoe bijzonder de snowflake is?

Lees ook: Waarom het prima is om gemiddeld te zijn

Geschreven door