Waarom het altijd warmetruiendag mag zijn

Het is vandaag zo ongeveer de koudste dag van het jaar én warmetruiendag, dus Liesbeth graaft maar eens diep in haar kast. Waar toevallig 8416 warme truien liggen, want dat is haar fetisj. En die kunnen vandaag dus allemaal gerust aan, want dat is goed voor het milieu. 

Ik heb een dingetje met truien. En daar geef ik mijn jeugd de schuld van. Als kind had ik namelijk een vriendinnetje waarvan de moeder altijd enorme mohair creaties aanhad met afbeeldingen van cheetah’s of panters of leeuwenwelpjes en dat mohair was dan hun pels, met lange manen en alles en die wollen weelde liep dan door over haar arm ofzo in de vorm van een staart, in heel felle junglekleuren.
Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden, vooral omdat de vrouw in kwestie de trui steevast complementeerde met gigantisch veel getoupeerd blond haar, een gouden ceintuur én een leren legging (dat was gewoon nogal porno in 1985, maar dat woord kende ik toen uiteraard nog niet). Ik vond haar in 1 woord: wonderschoon. Nee maar echt. En ik wist: later als ik groot ben wil ik ook zoveel mogelijk truien als ik maar aankan. En een leren legging want hallo.

Inmiddels ben ik 43. Precies vandaag geworden zelfs, want ik ben dus jarig.  Op 10 februari. En dat is niet alleen mijn verjaardagdag, kwam ik zojuist achter, maar blijkt dus ook al 11 jaar nationale warmetruiendag te zijn. En dat is een dag met een eigen hashtag (#warmetruiendag) en een website (www.warmetruiendag.nl) en zelfs een soort hippe yell waarmee je elkaar op Instagram moet taggen ofzo (‘beter wordt het niet heter’) maar daar ben ik te oud voor. En dat maakt niet uit, want het gaat de bedenkers ook niet echt om die yell denk ik, maar om het milieu. Sterker: “Op deze nationale dag van energiebesparing zetten mensen massaal de thermostaat minimaal één graadje lager. Zo bespaar je (per graad) 6% energie en 6% CO2 uitstoot. Je helpt daarmee niet alleen het milieu, maar ook je portemonnee. Deze dag staat symbool voor wat we samen zelf kunnen doen aan energiebesparing en de opwarming van de aarde.”

Las ik dus. Op www.warmetruiendag.nl. Omdat je die warme trui dus wel nodig hebt op zo’n dag als vandaag. Omdat het sowieso buiten niet te harden is vanwege die vieze waterkou van de afgelopen dagen, maar dus ook omdat je het wat fris kunt krijgen als je de verwarming lager zet.  Maar dat is allemaal prima denk ik, want een beetje duurzaam denken kan nooit kwaad. En al helemaal niet op 10 februari.

Dus denk ik nu dat toeval niet bestaat. Want het is me dus inderdaad gelukt om de afgelopen jaren een nogal indrukwekkende truien en vestenverzameling aan te leggen. In alle kleuren, in alle maten, in alle lengtes: ik heb ze. Zusterlijk hangen ze naast elkaar, gewassen en geborsteld, te wachten op hun moedertje. Die overigens een iets andere smaak heeft ontwikkeld dan ze in 1985 nog dacht, dus is in mijn kast geen panter of cheetah of leeuwenwelp te ontdekken. Maar los daarvan zeg ik: in mijn leven is het elke dag warmetruiendag. En dat zouden meer mensen moeten doen want heter ís vaak ook gewoon beter. Met alles. En een concept als koudetruiendag trekt me bijvoorbeeld ook gewoon niet zo, maar nu dwaal ik af.

Dus kortom: tuuuuuuuurlijk doe ik mee vandaag, jongens. Ik kies wel iets uit mijn collectie, doe er twee – of drie- over elkaar heen en klaar. Ik zie er misschien niet zo wonderschoon uit als ik zou willen (want twee dikke truien over elkaar heen maakt natuurlijk wel heel dik en propperig) maar op een dag als vandaag zeg ik: niet zeuren en doen. En wie jarig is mag het zeggen, dus bij deze. Al is het maar je kadootje aan mij. En aan het milieu natuurlijk. Nu nog even mijn leren legging oprakelen en mijn haar touperen en ik ben er helemaal klaar voor. Je hebt nu eenmaal een dingetje met truien, of niet.

Lees ook: 20 foto’s die bewijzen: de wereld is zo slecht nog niet

Warmetruiendag is een initiatief van Greenchoice i.s.m. het Klimaatverbond

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!

Vul hieronder je e-mailadres in en je krijgt van ons wekelijks een myndboost in je inbox.

Ja, ik ontvang graag de nieuwsbrief van Mynd. Mijn informatie wordt niet gedeeld met derden.

Nieuwsbrief?