Als je een sucker bent voor kerstliedjes (en niet genoeg All I want for Christmas kunt horen!)

Als je verslaafd bent aan kerstmuziek, dan wil je dus óók in een kittig kerstpakje door de sneeuw dartelen. Althans, Mariëtte wel. 

Lees ook: Dit kerstnummer moet je even horen

Mariah en ik, het heeft nooit echt geklikt tussen ons. Terwijl zij kweelde dat ze absoluut niet kon leven zonder degene die blijkbaar met de noorderzon was vertrokken, snapte ik wel dat die arme stakker de benen had genomen. Er is immers een limiet aan de hoeveelheid hoge noten die je ‘s ochtends in de badkamer aankan.

Tot het december is, dan gaan Mariah en ik ineens verrassend goed samen. Want geheel binnen het thema, verbroedert kerst zelfs op dit heikele punt. Zodra die belletjes van All I Want For Christmas klinken en dat hoge stemmentje erdoor komt kwelen, hou ik intens van dat mens. Dan zing ik net als de rest van de wereld mee met noten die voor gewone stervelingen sowieso te hoog zijn om te halen, ramen en oren van omstanders ten spijt. En terwijl het glas gezellig trilt in de sponningen, wil ik natuurlijk maar één ding: óók in een kittig kerstpakje door de sneeuw dartelen. En op een arrenslee.

Ik ben verslaafd. Zodra de 12 in de maand zit, begint het. Je hebt ook gevallen die al in september Last Christmas lopen te neuriën, maar ik ben natuurlijk niet helemaal koekoek. Tot het december is. Dan ben ik beyond koekoek. Dat is namelijk de enige maand per jaar dat ik ronduit kan uitkomen voor mijn guilty pleasure en daar moet ik dan ook gretig gebruik van maken. Thuis, in de auto, tijdens het hardlopen: de kerstmuziek staat aan. De hele tijd. Tot de kinderen smeken of ze nu weer K3 mogen horen (nee natuurlijk niet, stelletje kerstbarbaren!) en mijn man allang is afgedropen.

Lees ook: Deze Poolse kerstreclame ging viraal en als je ‘m ziet begrijp je waarom

Het leukst zijn de klassiekers, al zijn er de laatste wat kanshebbende nieuwelingen bijgekomen. Maar wie niet subiet overloopt van melancholie bij een luid It Will Be Lonely (kerstmuziek moet je naar mijn mening immer op vol volume afspelen), is van steen. Om het over de Nederlandse evenknie van Hazes maar niet te hebben. Klinkt Chris Rea uit de speakers, dan wil ik zomaar op dinsdagmiddag alles uit m’n handen laten vallen, in de auto springen en hopend op een goede sneeuwbui om het effect te vergroten naar mijn ouderlijk huis spurten (alwaar mijn ouders me waarschijnlijk bevreemd aan zouden kijken). Het kerstgevoel dat van elk van die liedjes druipt, doet gewoon vreemde dingen met me. Al die kerstklassiekers slaan meteen op mijn humeur. Ik wil meteen een boom van 2 meter 20 opzetten en voor veertig man kalkoen maken, ook al kan ik niet koken.

De keerzijde van dit hele verhaal is natuurlijk het abrupte einde. Elk jaar in januari, als het kerstgevoel is weggeëbd en het donker is zonder al die lichtjes overal, heb ik een beetje een dipje. Het duurt nog driehonderd jaar tot de zomer en zeshonderd tot de kerst. Met januari is het hetzelfde als met sponzige oliebollen en lauw geworden champagne op 1 januari: de treurigheid straalt eraf. Gelukkig bestaat er een – jawel – non-stop kerstzender op internet (ook leuk in de zomer ofzo). Niet helemaal hetzelfde, maar het volstaat om de winter een beetje vrolijk te surviven. Misschien is dat kerstpakje dan ook wel enorn afgeprijsd. Nu nog even een arrenslee zien te vinden.

Lees ook: Fan van ‘All I Want For Christmas’? Dat blijkt dus slecht voor je

Geschreven door