DIT mooie kerstverhaal hebben we allemaal even nodig (juist nu)

Deze tijd van het jaar is er traditioneel eentje van reflectie. Van samen zijn, afscheid nemen, te bezien wat er was en altijd zal zijn, én misschien een nieuw begin maken. Wij vonden een mooi (kerst)verhaal daarover voor je, ter inspiratie. En vijf mooie gedachten om vast het nieuwe jaar mee in te gaan.

Dit verhaal gaat over een tragedie, die een vrouw treft die nog niet oud is. Op een dag raakt ze met haar auto een minibusje, die op een donkere bergweg naar haar toe rijdt. Ze grijpt haar stuur zo hard als ze kan en buigt de rotsige berghelling in, totdat haar auto tot stilstand komt. De minibus klapt op zijn kant en glijdt in de andere richting van een klif, bijna 500 voet naar de grond beneden. Binnenin die bus zit een jong gezin, op weg naar het huis van oma voor het kerstdiner.

De vrouw herinnert zich niets van wat zich de daaropvolgende dagen afspeelt. Ze herinnert zich de drie ooggetuigen niet die haar troosten en haar verzekeren dat het niet haar schuld was. Dat de andere chauffeur op haar baan terecht was gekomen. Ze weet niet meer hoe ze op de eerste hulp is terecht komt of het feit dat ze daar meer dan een week verblijft. Haar Kerstmis en het nieuwe jaar, om haar ​​ernstige hersenschudding en gebroken botten te behandelen maakt ze niet bewust mee.Wat ze wel weet – en zich duidelijk herinnert – is de eindeloze reeks dagen die ze alleen in haar slaapkamer doormaakt. Huilend en denkend: “Waarom ik?” Waarom, na een leven van 48 jaar hard werken, haar best doen, vriendelijk zijn, zou ze nog door moeten leven? In de wetenschap dat ze in haar eentje een hele familie heeft gedood? Ze heeft een eigen gezin dat haar probeert te troosten, maar ze ziet alleen de familie die ze uit de wereld heeft gehaald. Ze heeft goede vrienden die haar weer willen zien lachen, maar ze vertegenwoordigen nu vrienden die anderen vanwege haar hebben verloren.

De vrouw die nog niet oud is, begint snel te verouderen. Binnen een paar maanden is ze een schim van haar vroegere ik. Met rimpels die vouwen onder haar ogen geven, een moedeloze neerwaartse blik en een gat in haar hart dat zo groot is geworden dat het voelt alsof er helemaal niets meer over is. Alle mensen om haar doen er alles aan haar tot haar vroegere zelf te doen herleven. Toen liefde niet werkte, probeerden ze ontspannende vakanties. Toen vakanties niet werkten, probeerden ze haar te betrekken bij leuke activiteiten. Toen activiteiten niet werkten, probeerden ze artsen. Maar nu hebben ze ‘ontslag’ genomen. Omdat de vrouw die nu een oude vrouw is, volledig berust bij alles.

De nacht komt – kerstavond één jaar na het ongeluk – dat de vrouw besluit dat ze het niet meer waard is – dat het tijd is om deze wereld achter te laten. Misschien om ergens beter heen te gaan, misschien wel helemaal nergens heen. Gelukkig besluit ze er een nachtje over te slapen, omdat ze amper de kracht heeft om haar oogleden open te houden. Dus ze sluit haar ogen en valt onmiddellijk in een diepe slaap. En ze begint te dromen. In die droom zit ze in een slecht verlichte kamer aan een ronde tafel tegenover een oudere vrouw. Ze staren minutenlang zwijgend naar elkaar en dan spreekt de oudere vrouw. “Mijn lief, tragedie is gewoon een wonder dat wacht om ontdekt te worden. Omdat binnen de tragedie de zaden van liefde, leren, vergeving en empathie liggen. Als we ervoor kiezen om deze zaden te planten, groeien ze sterk. Als we er daarentegen voor kiezen ze over het hoofd te zien, verlengen we onze tragedie en laten we iemand anders het wonder ontdekken. ‘

De vrouw huilt in haar droom en in haar slaap. Ze denkt aan haar man, haar kinderen en alle fantastische mensen die van haar houden en voor haar zorgen. En ze beseft plotseling dat in plaats van het tragische ongeluk te gebruiken om te herontdekken hoe kostbaar het leven is, ze de tragedie heeft verlengd en in wezen niet langer haar leven heeft geleefd. En ze is nu heel dichtbij om al haar pijn en verdriet over te brengen aan de mensen van wie ze het meest houdt op deze wereld.

Ze doet haar ogen open en haalt diep adem. Ze is in leven. Ze realiseert zich dat ze nog steeds de mogelijkheid heeft om dingen te veranderen. Om de gebroken stukken te herstellen en het wonder te ervaren dat na de tragedie komt. Om liefde, leren, vergeving en empathie te voelen. En weer te wachten tot ze sterk genoeg is om dat door te geven.  Ze rolt zich om en kust haar man op de wang en aait over zijn haar tot zijn oogleden beginnen te fladderen. Hij opent zijn ogen en kijkt haar verward aan. Er is een vonk in haar ogen die hij al een hele tijd niet meer heeft gezien – een vonk waarvan hij dacht dat die met haar jeugd was gestorven op de dag van het ongeluk. “Ik hou zoveel van je,” zegt ze. “Ik heb je gemist,” antwoordt hij zacht terwijl hij haar lippen kust. “Vrolijk kerstfeest, en welkom terug.”

Tot slot vijf mooie gedachten, naar aanleiding van dit verhaal. Om mee het nieuwe jaar in te nemen:

  1. Je bent niet alleen
    Ook als dat nu misschien wel zo voelt. Wees niet bang om iemand toe te laten op die donkere plek die je misschien ervaart. Je hoeft niet alles alleen te doen, de moeilijke dingen ook niet. Zoek die iemand die je vertrouwt of mist en ga erheen. Ook als je niet weet wat je moet zeggen.
  2. Je bent niet meer dezelfde
    En dat is helemaal oké. Leven is veranderen. Jij leeft, jij leert, jij ervaart en jij groeit. Elke dag opnieuw.
  3. Dit is het begin
    Loslaten, de pagina omslaan, verder gaan: we doen het allemaal, elke dag. Elek dag moeten we accepteren dat wat er was niet meer terugkomt, en we aan het begin staan. Dat is misschien lastig soms, maar het is de waarheid. Het begin is een eind, en het eind een begin. En de wereld is altijd groter dan jouw beeld ervan op dit moment. Dus vertrouw op nieuwe kansen, nieuwe ideeën en nieuwe inzichten.
  4. Je kracht ligt in hoe je NU reageert
    Morgen en gister bestaan niet, het gaat om wat je nu doet. Wat je ook doet: je kunt altijd vandaag het hoofd bieden. Maak dat niet zwaarder door daar ook het verleden en de toekomst aan toe te voegen! In het hier en nu vind je jezelf, en je waarheid over jezelf. Em dat is alles dat je nodig hebt.
  5. Je hebt misschien niet alles wat je wilt, maar wel alles om vooruit te komen
    kijk eens om je heen, naar waar je dankbaar en blij om bent. Familie, vrienden, gezondheid, je boeken, dat je wifi werkt: er is altijd iets. Er is altijd wel iemand die dolgraag met jouw leven zou willen ruilen. Niet dat het daar om gaat, maar het relativeert de boel wel. Dus adem in, en zet de eerste stap op jouw weg. Het wordt vast een mooie…

 

Geschreven door

Liesbeth is journalist en schrijver. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017, Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar)

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!

Vul hieronder je e-mailadres in en je krijgt van ons wekelijks een myndboost in je inbox.

Ja, ik ontvang graag de nieuwsbrief van Mynd. Mijn informatie wordt niet gedeeld met derden.

Nieuwsbrief?