15 emoties die iedereen heeft (maar waar geen woorden voor zijn)

Ken je dat gevoel dat de tijd steeds sneller gaat? Daar is een woord voor: zenosyne. En dat woord komt uit het superleuke boek The Dictionary of Obscure Sorrows, waarin maker John Koenig emoties beschrijft die we wel herkennen, maar waar nog geen woord voor is gevonden. Daarmee probeert hij een hiaat in onze taal op te vullen voor gevoelens die wel bestaan, maar officieel geen naam hebben. Zoals deze:

Lees ook: Levensles: het meisje en de appel

#1 Opia: het intense gevoel dat je krijgt als iemand je recht in de ogen krijgt. Zowel positief (bijvoorbeeld bij aantrekkingskracht) als negatief (als iemand je brutaal of uitdagend aankijkt)

#2 Sonder: het besef dat iedere voorbijganger een leven leidt dat even complex dynamisch is als het jouwe.

#3 Jouska: een denkbeeldig gesprek dat je in je hoofd maar blijft herhalen,op het dwangmatige af

#4 Ellipism: het droevige gevoel dat je nooit zult weten hoe de geschiedenis afloopt. Bijvoorbeeld bij oude mensen, die weten dat ze hun kleinkind nooit volwassen zullen zien worden.

#5 Chrysalism: als het buiten stormt en jij binnen veilig op de bank zit, het gevoel schijnt te refereren aan weer even terug zijn in de baarmoeder.

#6 Adronitis: de frustatie die je voelt als je een nieuw, leuk person ontmoet en je je realiseert dat er nog veel tijd nodig is voordat je die ander écht kent.

#7 Lachesism: het verlangen om door een ramp getroffen te worden, een ongeluk te overleven of alles te verliezen in een huisbrand

#8 Liberosis: het verlangen om je minder druk te maken over mensen of dingen.

#9 Onism: de frustratie dat je maar één lichaam hebt en dus maar op één plaats en tijd kan zijn

#10 Exulansis: helemaal vol zijn van iets maar ophouden met daarover praten omdat niemand je enthousisame echt helemaal kan volgen

#11 Mauerbauertraurigkeit: de onverklaarbare drang om mensen van wie je houdt van je af te duwen, zelfs je geliefde of kind van wie je het meeste houdt

#12 Altschmerz: het helemaal gehad hebben met jezelf, je gebreken en tekortkomingen waar je al jaren mee worstelt.

#13 Kenopsia: het desolate gevoel van een leeg huis dat normaal gesproken een drukte van belang is, maar nu stil en verlaten is.

#14 Monachopsis: het subtiele maar aanhoudende gevoel niet op de plaats te zijn.

#15 Anecdoche: het lege gevoel in een conversatie waarin iedereen praat, maar niemand luistert.

Bron: www.thedictionaryofobscuresorrows

Lees ook: Eeeeeven rustig aan hoor mensen! (waarom luiheid echt top is)

Geschreven door

Liesbeth is journalist, schrijver en trainer. Ze schrijft het liefst over dingen waar ze zelf ook mee bezig is. Is altijd op zoek naar inspiratie, en vindt dat meestal in de mooie, maar soms ook in de mindere dingen van het leven. Schreef bestseller: *Ik moet nog even kijken of ik kan - de stille revolutie van de introverte mens* (2017) en recent 'Echte vrouwen krijgen een kind - de stille revolutie van de niet-moeder' (2019).