Tegenslagen leren accepteren is belangrijk. Maar hoe dóe je dat eigenlijk?!

Tegenslagen horen erbij, het leven gaat niet over rozen. Hoewel iedereen dat zal beamen, blijven we ons gedragen alsof dat eigenlijk wel zo zou moeten zijn. Alsof tegenslagen er eigenlijk niet zouden moeten zijn. Dat maakt omgaan met ellende een stuk lastiger.

We streven naar een leven waarin altijd alles goed gaat. Waarin we alles op de rit hebben. Maar nu, op dit moment, is dat eigenlijk nooit zo. En daarom hebben we altijd wat te klagen. En altijd wat te fantaseren over de toekomst. Want ja láter, dan zal alles goed zijn. Als we maar onze ware liefde tegen het lijf lopen, die droombaan krijgen, die villa aan het water. Oké, of als op z’n minst de schutting om de tuin af is, de motor opgelapt en die mooie reis gemaakt. En een paar kilootjes van die heupen af zijn natuurlijk. Dan zullen we echt gelukkig zijn.

Nee nee, dubbel nee. Want een heleboel van deze dromen zullen helemaal nooit uitkomen. En als dat stomtoevallig wél gebeurt? Je stinkend rijk en wereldberoemd bent, je je alle villa’s en schuttingen en wereldreizen kunt veroorloven die je maar wilt en het buikvet is verdwenen als sneeuw voor de zon. Zal dan alles oké zijn? Zul je dan geen tegenslag meer hebben?

We weten allemaal het antwoord op deze vraag. En toch blijven we ons gedragen alsof er ooit een dag zal zijn waarop we allemaal dolgelukkig door het leven huppelen, een bloemetjesspoor achterlatend. Zitten we afgunstig de Facebook profielen te beloeren van mensen die het zogenaamd gemaakt hebben, die altijd gelukkig zouden zijn. Ohh hadden wíj maar zo’n leven…

We idealiseren de toekomst omdat we denken dat we in een maakbare wereld leven. Een wereld waarin we een écht leuk leven zullen hebben als we maar hard genoeg ons best doen. Dat is niet zo. Niet dat het streven naar een betere toekomst totaal nutteloos is, het maakt dat we een drijfveer hebben om vooruit te willen gaan. En natuurlijk hebben we wel zeker enige invloed op wat er gebeurt.

Maar echt geluk komt pas als we accepteren dat het leven vaak anders gaat dan we zouden willen. Dat betekent niet dat je passief in een hoekje hoeft te gaan zitten ‘omdat het toch allemaal geen zin heeft’. Het betekent niet dat je de hoop op een beter leven los moet laten, maar het betekent wél dat je je verwachtingen in toom houdt. Het betekent dat je gaat waarderen wat je hebt, op dit moment, en op een open en vrijblijvende manier je wensen uitspreekt over de toekomst.

Het gaat om je niet meer verzetten tegen de tegenslagen. Te realiseren en accepteren dat die er bij horen. Nu én in de toekomst. Liefdesverdriet en verlies en ziekte en dood. Te realiseren dat tegenslagen en pijn meemaken niet hetzelfde is als lijden. Ongemak niet hetzelfde is als ongeluk. Elke tegenslag heeft tijd nodig om te worden verwerkt. Geef het dan ook die tijd, en de aandacht. Ongemak wordt pas ongeluk als je er geen ruimte aan geeft. Als het er niet mag zijn. Als je je afvraagt: Waarom ik? Als je boos bent en constant jezelf of anderen de schuld geeft van de ellende.

Je brein kan daarbij nogal in de weg zitten. Op allerlei gebieden zijn je hersens superhandig, maar als het gaat om het verwerken van tegenslagen dan kunnen ze nogal de kont tegen de krib gooien. Omdat we graag de controle behouden over de situatie en over ons gevoel daarover. Omdat we het willen snappen. Het punt is, hoe meer we nadenken over problemen, hoe groter ze worden. De kunst is om de pijn te zien voor wat die is. In de juiste proportie te houden. Als je je baan bent verloren, probeer niet te verdrinken in gedachten dat je nu vast nóóit meer leuk werk zult vinden. Nee, jij baalt omdat je je baan bent verloren. En daar mag je van balen, want dat is ook klote.

Het accepteren van ellende wil niet zeggen dat de emoties minder worden. Maar de angst is vaak dat we erin zullen verzuipen. Dat is niet zo. Elke situatie verandert. De manier waarop je ergens naar kijkt verandert. Hoe je je voelt verandert. Dat is een wetmatigheid van de natuur die áltijd opgaat. Ruimte geven aan het proces dat door een tegenslag wordt inzet, maakt dat dat proces alleen maar sneller gaat. Het maakt dat je op een gezonde manier aan het verwerken slaat, aan het rouwen. Het zorgt ervoor dat je eerder ruimte in je hoofd krijgt om te zien hoe je verder kunt. Hoe je je weer kunt richten op andere dingen die fijn en belangrijk zijn. Ook al is het probleem misschien nog helemaal niet opgelost. Want ook met onopgeloste problemen kun jij geluk vinden.

Lees ook: Jezelf opnieuw uitvinden na tegenslag

Geschreven door

Merel is freelance journalist. Ze houdt ervan het leven en zichzelf grondig te onderzoeken en daar uitgebreide analyses op los te laten. Verder houdt ze ook nogal van filmpjes over poezen. En luiaards. En rennende minivarkentjes en springende geitjes (liefst van de rug van een paard). Kortom: vaak komt Merel dus niet echt aan schrijven toe.