Wat doe je als je vriendin veel en veel te dik is?

Abby Sluijter vindt het lastig. Ze heeft een goede vriendin die worstelt met overgewicht, maar ze durft het niet bespreekbaar te maken. Waarom eet haar vriendin zoveel? En hoe kan Abby haar helpen om een lichaam te krijgen waarin ze zich beter voelt?

Het was de derde keer die week dat ze een hamburger met friet bestelde. Ik had haar al zien aarzelen tijdens het bestuderen van de menukaart. “Ik heb deze week al twee keer een hamburger besteld, maar ik heb er wel heel erg trek in”, zei ze. “Ah joh, het is vakantie”, was mijn antwoord. Zelf stort ik me op vakantie graag op de lokale gerechten. En ik kan het niet helpen dat ik na ettelijke Thaise maaltijden of Italiaanse pasta’s gewoonweg snak naar patat. Vaak voel ik me dan lichtelijk beschaamd als ik een fastfood keten inwandel, zo eentje waar het eten waar ook ter wereld hetzelfde smaakt en waarvan ik weet dat het niet bijster smaakvol is. Maar ik doe het toch.

Dus ja, ik ontfermde me graag over de schuldgevoelens van mijn reisgenootje, die ik tijdens mijn vakantie had leren kennen. Ik begreep haar verlangen naar junkfood maar al te goed. Ware het niet dat ik me toch behoorlijk hypocriet voelde. Het reisgenootje is namelijk veel en veel te dik. Bijna misvormd dik, waardoor haar knappe gezicht wel miniatuur lijkt op haar enorme lichaam. “Nee Marlies”, had ik eigenlijk willen zeggen. “Doe het niet. Groentes zijn ook lekker en neem er dan wat kip bij, dat is minder vet.” Ik liet het wel uit mijn hoofd. Ik ben toch zeker haar moeder niet? Bovendien is ze volwassen, verantwoordelijk voor haar eigen keuzes. En als je er voor kiest om iets ongezonds te eten, dan kun je er maar beter van genieten.

Maar ik vond het wel rot als ik haar zag met een zak chips, een ongezond broodje of een reep chocola. Tijdens mijn reis leerde ik haar steeds beter kennen. Met Marlies had ik lachbuien waar mijn ribben na afloop pijn van deden. Allebei deelden we persoonlijke verhalen over onze familie, ons liefdesleven en ons werk. Ik vond haar lief, inlevend en integer. Een sterke, intelligente, daadkrachtige vrouw die zich eigenlijk veel te veel wegcijferde voor anderen. We spraken over van alles, maar haar dik-zijn stond voor mij als een olifant in de hoek van de kamer. Ik zei er geen woord over. Zij wel. “Arm paard!”, riep ze toen we met z’n tweeën een lange rit gingen maken. Er moest letterlijk iemand aan haar staan duwen om Marlies in het zadel te krijgen. “Kijk nou”, zei ze toen de binnenkant van haar broekspijpen totaal doorweekt waren van het zweet, omdat haar bovenbenen tegen elkaar aan schuurden. Het zag eruit alsof ze in haar broek had geplast. Ik vond het zo gênant voor haar. “Het is ook bloedheet”, zei ik. In plaats daarvan had ik willen zeggen: “Marlies, probeer alsjeblieft wat af te vallen. Dit is niet leuk meer voor jezelf. Waarom takel je je toch zo toe?”

Vroeger was Marlies slank, begreep ik uit haar verhalen. Ze had fanatiek aan turnen gedaan. Sinds een paar jaar was ze zo dik. Gezond koken doet ze niet, daar heeft ze met haar lange werkdagen geen tijd voor. Ik opperde allemaal suggesties. “Kun je niet in het weekend gezond koken en het dan invriezen? Is het een idee om maaltijden bij de traiteur te halen, of van die complete pakketten met ingrediënten waar je zelf snel wat van maakt?” Marlies zou het overwegen. De belangrijkste vraag werd niet gesteld, namelijk waarom ze zo veel was gaan eten. Ooit had ik een interview met een vrouw die heel erg dik was geweest. Ze vond het jammer dat er al die tijd niemand was die bij haar informeerde hoe het met haar ging. Het ging namelijk helemaal niet goed met haar, daarom at ze zoveel. Om maar niet dat vervelende gevoel te hoeven voelen. Weer een andere te dikke vrouw die ik ooit sprak, zei dat ze zich minderwaardig voelde als mensen hun zorgen uitten als ze aan het snoepen was. Zie je wel, ik heb toch geen discipline, en andere mensen hebben alleen maar kritiek op me, dacht ze dan.

Waar doe je in zo’n geval goed aan? Hoe breng je zo’n boodschap liefdevol over en niet vanuit kritiek? De laatste keer dat ik Marlies zag na mijn vakantie spraken we af in een restaurant om bij te praten. Marlies koos een hip hamburgerrestaurant uit. Dat maakte dat ze haar keuze voor een hamburger ook niet hoefde te verdedigen. Volgende keer komt ze bij mij thuis eten. Ik zal haar iets voorschotelen wat razend lekker is én gezond. En ik ga die olifant eens bespreekbaar maken. Niet omdat ik vind dat Marlies niet te dik mag zijn, maar omdat ik haar toewens dat haar lichaam weer normale proporties aanneemt, zodat ze net zo mooi van buiten wordt als ze van binnen is.

Lees ook: Heerlijke illustraties voor iedereen die moeite heeft met volwassen zijn

(Beeld: iStock)

Geschreven door